پیدا کردن راحت کوادکوپتر گمشده خود بعد از کرش-2020

مقدمه

خیلی وقت ها پیش آمده که بعد از کرش کردن کواد کوپتر ما گمشده و نمی توانیم آن را پیدا کنیم 

در این مقاله قصد داریم تا روش هایی را برای پیدا کردن کواد کوپتر های سایز کوچک بعد از کرش کردن به شما معرفی کنیم.

در صورتی که سیستم برق رسانی کوادکوپتر شما بعد از کرش هنوز درست کار می کند 

و کواد کوپتر شما فعال است بهتر است تا از روش های زیر برای پیدا کردن آن استفاده کنید:

  • فعال کردن مود Beeper
  • چک کردن DVR
  • استفاده از RSSI عینک FPV یا به اصطلاح GOGGLES
  • استفاده از RSSI رادیو کنترل

و در صورتی که سیستم برق رسانی کواد کوپتر بعد از کرش از کار افتاد و کوادکوپتر شما غیر فعال شد 

نیز می توانید از روش های زیر برای پیدا کردن آن استفاده کنید:

  • استفاده از Buzzer همراه با سیستم برق رسانی جداگانه
  • استفاده از آخرین مختصات GPS ثبت شده

فعال کردن مود Beeper

برای فعال کردن مود Beeper ابتدا باید Buzzer مناسب خود را انتخاب کرده و آن را بر روی کواد کوپتر خود نصب کنید.

کوادکوپتر

کوادکوپتر

بعد از نصب Buzzer بر روی کواد کوپتر می بایست مود Beeper را در تب MODES نرم افزار بتافلایت فعال کنید.

مهم ترین عیب استفاده از این روش این است که ما برای شنیدن صدای Buzzer می بایست به کواد کوپتر نزدیک باشیم 

و در صورتی که هنوز سیگنال رادیوی قویی دارید اما صدای Buzzer را نمی توانیم بنشویم

 به این معنی است که فاصله ما با کواد کوپتر گمشده خود هنوز خیلی زیاد است 

و باید از روش های دیگری برای پیدا کردن  کوادکوپتر خود بعد از کرش استفاده کنیم.

چک کردن ویدئو های ضبط شده

یکی دیگر از روش ها برای پیدا کردن کوادکوپتر بعد از کرش بازنگری ویدئو های ضبط شده توسط عینک اف پی وی ( GOGGLES ) یا DVR می باشد.

 با بازنگری ویدئو های ضبط شده می توانید حدود محل کرش کواد کوپتر خود را تخمین بزنید.

برای این کار قبل از هر پرواز ضبط اتوماتیک ویدئو ها در منوی DVR را در عینک FPV خود فعال کنید 

تا در صورت بروز حادثه بتوانید از آن استفاده کنید.

کوادکوپتر

کوادکوپتر

استفاده از عینک FPV برای پیدا کردن کواد کوپتر

استفاده از گیرنده ویدئو عینک FPV یا همان GOGGLES هم روش دیگری برای پیدا کردن محل سقوط و کرش کواد کوپتر می باشد.

اما این روش فقط در صورتی قابل انجام است که کواد کوپتر شما بعد از کرش هنوز روشن باشد 

و بتوانید سیگنال های RSSI را با قدرت کافی دریافت کنید.

برای این کار ابتدا آنتن های همه جهته ( Onmi-Directional ) را از روی عینک FPV خود باز کنید

 و آن را با آنتن های تک جهته ( Directional Antenna ) نظیر آنتن های تخت و مارپیچ تعویض کنید

 چرا که آنتن های تک جهته سیگنال را با قدرت بیشتر اما زاویه کمتری نسبت به آنتن های همه جهته ارسال می کنند.

شما می توانید با تغییر زاویه دید خود و مقایسه قدرت سیگنال RSSI دریافتی جهتی که کوادکوپتر شما در آن کرش کرده است را پیدا کنید

 به این صورت که با نزدیک شدن زاویه ارسال سیگنال به کوادکوپتر قدرت آن زیاد شده

 و اگر از کواد کوپتر دور شوید قدرت سیگنال کاهش می یابد.

کوادکوپتر

کوادکوپتر

استفاده از رادیو کنترل برای پیدا کردن کواد کوپتر گم شده

شما می توانید برای پیدا کردن کوادکوپتر گمشده خود بعد از کرش مانند قسمت قبل از رادیو کنترل خود نیز استفاده کنید.

 با این تفاوت که وقتی آنتن رادیو کنترل دقیقا مقابل مسیر کوادکوپتر قرار میگیرد 

سیگنال RSSI در ضعیف ترین حالت خود قرار می گیرد 

و شما می بایست با چرخش در زاویه های مختلف ضعیف ترین سیگنال را پیدا کرده

 و برای پیدا کردن کواد کوپتر خود در آن مسیر حرکت کنید.

در صورتی که رادیو کنترل شما قدرت سیگنال RSSI را به صورت عددی نمایش نمی دهد 

می توانید نمودار سیگنال را در بالای صفحه نمایش رادیو کنترل خود مشاهده کنید.

کوادکوپتر

کوادکوپتر

استفاده از Buzzer همراه با منبع تغذیه جداگانه

در صورتی که باتری اصلی کوادکوپتر و یا پهپاد شما بعد از کرش قطع شود و کواد کوپتر شما غیر فعال شود 

برای پیدا کردن آن می توانید از یک Buzzer با منبع تغذیه جداگانه استفاده کنید 

که حتی با خاموش شدن کواد کوپتر نیز بتوان از آن برای مدتی استفاده کرد.

کوادکوپتر

استفاده از آخرین مختصات GPS ثبت شده

در صورتی که کوادکوپتر و یا پهپاد شما دارای GPS می باشد

 می توانید مختصات آن را در OSD نمایش دهید و آن را به عنوان بخشی از اطلاعت تله متری بر روی رادیو کنترل خود ذخیره کنید 

و بعد از کرش آخرین مختصات ثبت شده را بر روی گوگل مپ کپی کنید تا لوکیشن آن را به شما نمایش دهد.

معرفی جذاب انواع فریم های کواد کوپتر( قسمت دوم)

ساختار کلی فریم کواد کوپتر های سایز کوچک

بدنه و فریم کواد کوپتر به طور کلی به دو قسمت بدنه اصلی و بازو ها تقسیم بندی می شود.

بدنه اصلی به منظور نصب قطعات الکترونیکی نظیر فلایت کنترلر ، باتری ، فرستنده و گیرنده ، دوربین و … ساخته می شود

 که خود نیز گاها از دویا چند  بخش جداگانه  مانند صفحه بالایی و صفحه پایینی تشکیل میشود.

 این قسمت نقش پایه و قسمت اصلی کواد کوپتر را تشکیل می دهد که تمام اجزای سازنده کواد کوپتر را به یکدیگر متصل می کند.

بازو ها در کواد کوپتر برای نصب موتور ها می باشند که از یک قسمت به بدنه اصلی متصل بوده 

و از سمت دیگر آن برای نصب آن استفاده می کنند و معمولا در وسط آن اسپید کنترل های هر موتور متصل می شود.

 اندازه شکل اتصال بازو ها به بدنه و طول آن ها به نوع طراحی کواد کوپتر و ملخ ها و موتورهای مورد استفاده  بستگی دارد.

نحوه محاسبه اندازه و ابعاد فریم

ابعاد کلی هر مولتی روتور را بر اساس اندازه فریم آن می شناسند.

 عموما برای اندازه گذاری فریم ها نیز از فاصله مرکز دو موتور مقابل هم استفاده می کنیم.

 که در فریم های مولتی روتور های دایره ای و کواد کوپتر های سایز کوچک به عنوان قطر فریم در نظر گرفته می شود.

فریم

کوادکوپتر

اندازه فریم رابطه مستقیمی با نوع و سایز ملخ قابل استفاده در کواد کوپتر دارد. 

به این صورت که هرچه قطر یک فریم و طول بازو های آن بیشتر باشد ملخ قابل استفاده می تواند سایز بزرگ تری را داشته باشد

 و به همین نسبت موتور با سایز بزرگتری را می توان بر روی مولتی روتور و کواد کوپتر نصب کرد که این به معنی قدرت بیشتر می باشد .

ممکن است کواد کوپتری برای استفاده اسایز و یا نوع خاصی از ملخ ساخته شده باشد

 که باید در هنگام انتخاب فریم به این نکته نیز دقت کنیم .

ممکن است شنیده باشید که گاهی فریم ها را با اندازه های اینچ اندازه گذاری می کنند. 

که این به معنای نوع ملخ قابل استفاده در این فریم است.

 برای مثال یک فریم 5 اینچی می تواند از یک ملخ با حداکثر سایز 5 اینچ را پشتیبانی کند.

فریم

جدول زیر بیانگر سایز فریم ها و سایز ملخ مورد استفاده در آن را نشان می دهد.

فریم

اشکال مختلف فریم ها و محل قرار گیری بازو ها

نوع طراحی و نحوه قرار گیری بازوها در نوع طراحی و شکل کلی و عملکرد بازو ها موثر اند. 

محبوب ترین شکل فریم ها به صورت زیر هستند:

  • فریم H
  • فریم X
  • فریم Hybrid X (تلفیق دو فریم H وX )
  • فریم STRECH X (همان فریم X البته کمی کشیده تر )
  • فریم Square  (جعبه ای )
  • فریم Plus

کوادکوپتر

فریم های یکپارچه و یا قطعات جداگانه

طراحی فریم کواد کوپتر ها و کواد کوپتر های سایز کوچک به دو صورت طراحی یکپارچه و یا طراحی جداگانه قطعات انجام می گیرد.

 هرکدام از روش های بالا دارای معایب و مزایای خاص خود هستند.

با طراحی هرچه یکپارچه تر بدنه می توانید وزن کواد را تا حد امکان پایین بیاورید. 

اما از طرف دیگر با شکستن یا خراب شدن قسمت کوچکی از بدنه مجبور به تعویض کل یا بخش بزرگی از آن خواهید بود.

برای این کار نیاز دارید تا تمام قطعات نصب شده بر روی کواد را از روی آن باز کرده و روی فریم جدید نصب کنید

 که کاری بس دشوار و وقت گیر خواهد بود و همچنین تعویض کلی بدنه نیز هزینه های به مراتب بیشتری را نسبت 

به تعویض جداگانه یک قطعه خاص به همراه خواهد داشت.

هدف از ساخت بدنه به صورت قطعات جداگانه و اتصال آن ها با پیچ و مهره به یکدیگر ساخت فریمی 

با قابلیت تعویض قطعات با کمترین هزینه و دردسر است.

چرا که تنها با باز کردن اتصالات قطعه معیوب بدون دست کاری سایر قطعات می توانید

 مشکل کواد کوپتر خود را در کمترین زمان و با کمترین هزینه حل کنید.

اما طراحی این گونه فریم ها نیز دارای مشکلاتی است.

 یکی از این مشکلات اضافه شدن وزن فریم به دلیل استفاده زیاد از پیچ و مهره است 

که در نوع پرواز و عملکرد کواد کوپتر تاثیر مخربی خواهد گذاشت.

پس اگر در فکر یک پرنده پر سرعت و سبک هستید بهتر است از یک بدنه یکپارچه اما مقاوم استفاده کنید 

اما در صورتی که می دانید سقوط های متوالی در پیش خواهید داشت 

بهتر است فریم خود را به صورت قطعات جداگانه تهیه کرده و آن ها را به یکدیگر متصل کنید

 تا در صورتی خرابی و شکستگی هزینه و وقت کمتری را برای تعمیر کواد کوپتر خود صرف کنید.

 ضخامت صفحه کربن مورد استفاده در ساخت فریم و بدنه کواد کوپتر

ضخامت فیبر کربن مورد استفاده نیز پارامتر مهمی در طراحی و ساخت

 و انتخاب بدنه و فریم کواد کوپترها و کواد کوپتر های سایز کوچک به شمار می رود.

 با بیشتر شدن ضخامت مقاومت بدنه در برابر ضربات و کرش ها بالاتر رفته و به همان نسبت نیز وزن بدنه بیشتر میشود.

فریم

معمولا به دلیل اینکه اولین و بیشترین ضربات در سقوط ها و برخورد ها به موتور ها و بازو ها وارد می شود

 برای صرفه جویی در وزن و بالا بردن مقاومت صرفا بازو ها را با صفحات ضخیم تر مثلا 5 میلیمتری ساخته

 و سایر قسمت ها مانند بدنه اصلی و صفحات بالایی و پایینی را با صفحات نازک تر 3 میلی متریل و یا 2 میلی متری می سازند.

برخی مسابقه دهندگان در لیگ سرعت برای کمتر کردن وزن کواد کوپتر خود ترجیح میدهند 

تا تمام قطعات کواد کوپتر خود را با صفحات نازک بسازند تا سرعت و عکس العمل بیشتری را در پرواز خود داشته باشند.

با این کار آن ها ریسک شکستن و خورد شدن فریم خود بعد از برخورد ها 

و سقوط ها را به جان خریده و ایمنی کوادکوپتر خود را فدای سرعت بالا می کنند.

اگر یک پایلوت تازه کار هستید بهتر است برای شروع قطعات خود را با صفحه های حد اقل 3 یا 4 میلی متری بسازید

 تا  چرا که نیازی به سرعت و عکس العمل در پرواز های خود ندارید و ایمنی برای شما و کواد شما حرف اول را می زند.

سمباده زدن و پرداخت لبه فریم های نو

 هر بار که شما فریم جدید را می سازید و یا می خرید ممکن است لبه های فریم شما دچار نا همواریی بوده 

و یا قطعات فریم لبه های تیزی داشته باشند.

 پس بهتر است قبل از سر هم کردن و اسمبل کردن قطعات فریم ابتدا با یک تکه پارچه ناهمواری ها

 و اضافات باقی مانده را از روی فریم پاک کنید.

سپس بهتر است با یک تکه سمباده نرم  شروع به پرداخت 

و سمباده زدن لبه های فریم کنید تا تیزی و برندگی لبه های آن گرفته شود.

این کار نه تنها به دلیل زیبایی و آراستگی فریم و کواد کوپتر انجام می شود 

بلکه پرداخت لبه های تیز فریم از بریدن و خراب کردن سیم ها جلوگیری می کند.

سایر پارامتر های مهم در انتخاب فریم و بدنه کواد کوپتر

علاوه بر موارد بالا ، پارامتر های دیگری نیز برای انتخاب مناسبت ترین فریم وجود دارد که به بررسی آن ها می پردازیم.

 

جای کافی برای نصب فلایت کنترلر

همیشه در طراحی ها و یا انتخاب فریم خود دقت داشته باشید

 که فریم انتخابی جای کافی برای نصب فلایت کنترلر و سایر برد های شما داشته باشد

 و  شما مجبور به جایگزینی و یا حذف امکانات فریم خود نشوید.

پایه دوربین FPV

یکی دیگر از موارد مهم در انتخاب فریم در نظر گرفتن پایه دوربین مناسب برای پرواز FPV 

و مخصوصا مسابقات سرعت کواد کوپتر های سایز کوچک است .

قبل از تهیه فریم از نوع و مدل دوربینی که قصد استفاده از آن را دارید اطمینان حاصل کنید 

تا پایه دوربین مناسب آن را بر روی فریم خود نصب کنید.

 همواره در انتخاب زاویه مناسب برای نصب دوربین دقت کنید

 چرا که با نصب اشتباه باعث خراب شدن زاویه دید در هنگام پرواز FPV خواهید شد.

پایه دوربین ها هم معمولا از جنس فیبر کربن می باشند و یا ممکن است پلاستیکی و یا پرینت 3 بعدی نیز باشند.

پایه دوربین HD

گاها ممکن است بخواهید از دوربین های HD مانند GOPRO  برای ذخیره تصاویر با کیفیت استفاده کنید

 که این امر شما را مجبور به در نظر گرفتن پایه دوربین مخصوص برای آنها می کند.

 

محافظ موتور ها

برخی برای محافظت از موتور های خود از قطعات جانبی استفاده می کنند 

که در کرش ها و یا برخورد ها از آسیب رسیدن به موتور جلوگیری کند.

اما توجه داشته باشید که استفاده از این نوع محافظ ها باعث بیشتر شدن وزن کواد کوپتر شما خواهد شد.

 

محل نصب باتری ها

 محل درست نصب باتری ها در کواد کوپتر های سایز کوچک همیشه جزو مشکلات و بحث های داغ بین پایولت ها و طرفداران پرواز FPV بوده است.

نصب باتری در قسمت بالایی کواد کوپتر و بر روی صفحه بالایی فریم به دو دلیل بهتر از نصب آن در زیر کواد کوپتر است:

  • اولا اینکه با نصب باتری در زیر پرنده شما در هر دفعه فرود مجبور به فرود آمدن

         برروی باتری خود هستید که این کار به مرور زمان باعث آسیب رسیدن به باتری می شود.

  • دوما نصب باتری بر روی صفحه فیبر کربن بالایی فریم باعث می شود

       که وزن باتری به مرکز جرم کواد و هم سطح با ملخ ها به جایی که نیروی بالا برنده تولید می شود نزدیک تر باشد. 

      این امر باعث کمتر شدن لختی ( اینرسی ) کواد کوپتر در حرکت شده 

     و در واقع کواد کوپتر عکس العمل سریع تر و عملکرد بهتر و فرز تری را خواهد داشت.

اما با نصب باتری در زیر بدنه شما جای بیشتری را برای نصب سایر قطعات و امکانات اضافه خواهید داشت 

و گاهی به دلیل کمبود جا مجبور به نصب باتری در صفحه فیبر کربن زیر فریم می شوید.

راهنمای حرفه ای خرید پهپاد های عمود پرواز

خب امروز با ادامه ی مطلب نحوه ی انتخاب کواد کوپتر و راهنمایی در خرید پهپاد های عمود پرواز در خدمت شما هستیم .

خب هنوز هم از سوالاتی که برای خرید یک پهپاد باید از خود بپرسید باقی مانده است پس با ادامه ی سوالات شروع می کنیم :

نحوه ی انتخاب کواد کوپتر و راهنمایی در خرید پهپاد های عمود پرواز

هزینه ی اضافه کردن لوازم جانبی دارید ؟

وقتی به جزئیات برخی از کواد کوپتر ها نگاه می کنیم ، به عبارات RTF ، BNF و ARF برخورد می کنیم.

شاید از خودتون می پرسید که این عبارت ها چی هست اصلا !؟

RTF مخفف Ready To Fly (آماده ی پرواز ) است . معمولاً کواد کوپتر RTF نیازی به مونتاژ یا راه اندازی ندارد.

 (نا گفته نماند که این دستگاه به یک سری کار های جزئی مصل شارژ کردن باتری های پرنده و رادیو و نصب ملخ ها 

که شما باید انجام بدید نیاز داره تا بتونید با کواد کوپترتون پرواز کنید .)

پهپاد عمود پرواز

پهپاد

BNF

BNF مخفف Bind And Fly (نیازمند رادیوکنترل )است .

 کواد کوپتر های BNF معمولاً کامل مونتاژ میشن فقط رادیو ندارن و الا با کوادکوپتر های RTF هیچ فرقی ندارند . 

برای راه اندازی این دستگاه شما باید یک رادیو کنترل ( باید رادیو و رسیور تولید یک شرکت باشن ) پیدا کنید

 و رادیو و رسیور رو با هم جفت کنید

پهپاد عمود پرواز

کوادکوپتر

ARF

ARF مخفف Almost Ready To Fly (تقریباً آماده پرواز ) است .

 این دسته از کواد کوپتر ها و پهپاد ها ممکنه که فقط یک بدنه ی خالی باشند

 و تقریبا که چه عرض کنم ، بعضی وقت ها کلا آماده ی پرواز نیستند.
اما ممکنه که از کیت های آماده ی پرواز تنها یک قطعه مثل فلایت کنترل کم داشته باشند 

برای پرواز که میتواند برای دوستانی که فول منوال پرواز میکنن مناسب باشند.

پهپاد عمود پرواز

پهپاد

قوانین مربوط به پهپاد ها را میدانید ؟

اگر نمی دانید پس با دقت بیشتری به ادامه ی مطلب توجه کنید تا در استفاده از پهپاد ها به مشکل نخورید .

در سال 1397 مدیرکل دفتر نظارت بر عملیات هوانوردی سازمان هواپیمایی در صحبت های خود چگونگی ساماندهی 

و به کار گیری پهپاد های غیر نظامی را بیان کرد ، به عنوان نمونه در این دستور العمل بیان شده

 که مصرف کنندگان و فروشندگان پهپاد ها باید مجوز داشته باشند ،

 یا پهپاد های غیر نظامی باید فاصله 7 کیلومتری از فرودگاه ها را رعایت کنند

 یا اینکه حداکثر ارتفاع مجاز پرواز این پهپاد ها 100 پا ( 30 متر ) از سطح زمین است و . . .

علاوه بر موارد بالا ، داشتن گواهینامه ی پرواز و داشتن مجوز های لازمه برای پرواز دادن دستگاه در معابر شهری ، 

از مهم ترین قوانینی است که باید قبل از خرید یک پهپاد بدانید .

پهپاد عمود پرواز

مهارت پروازی دارید ؟

خب باید بگم که اگه قصد استفاده از دستگاه های سری سرگرمی یا Trick رو دارید ، 

میشه گفت تقریبا به هیچ مهارتی نیاز ندارید فقط پراپ گارد ها (محافظ ملخ ) رو ببندید 

تا اگه کواد کوپتر تون به در و دیوار هم خورد خراب نشه و بتونید باز هم ازش استفاده کنید .

اگر قصد استفاده از کواد کوپتر های دوربین دار ( هلیشات ها ) رو دارید ،

 در ابتدا باید یکم محطات باشید و به هیچ وجه در فضای بسته پرواز نکنید

در صورت امکان چند پرواز اول رو با یکی از باتجربه ها برید توی یک فضای باز تمرین کنید

 تا بتونه شما رو راهنمایی کنه و مراقب باشه تا زمانی که شما حواستان به تصویر دوربین هست ،

 دستگاه به درخت یا سایر اشیاء دور و بر برخورد نکند.

برخی از پهپاد ها در ابتدای راه اندازی اولیه روی مود beginner است .

 این مود از GPS و کلیه سیستم های دیداری و مادون قرمز برای ایمن نگه داشتن پهپاد شما استفاده می کند .

 پرواز شما نیز تا حداکثر 30 متر از خانه مشخص شده شما محدود می شود .

اگر می خواهید وارد حوزه ی ریس بشیوید، یکم کارتان سخت است

 تا بتوانید یه پایلوت حرفه ای شوید ؛ ولی اگه راه بردن این دستگاه ها رو به صورت دید مستقیم یاد بگیرید 

که دستگاهی که به شما میدهند چه چیزی باشد. اما زمان میبرد تا به این مهارت برسید .

شما برای شروع هم می تونید از سیمولاتور های پرواز مثل freerider ، liftoff و drl simulator استفاده کنید

 تا دستتون اومده باشه نحوه ی پرواز .

هر زمان که خواستید یک کواد کوپتر یا پهپاد بخرید اول باید این سوالات رو جواب بدید تا بتونید بهترین انتخاب رو داشته باشید .

در ضمن اگر نیاز به راهنمایی های بیشتر در مورد خرید پهپاد ها داشتید ما در خدمت شما هستیم 

فقط کافیه در خانواده فونیکس ما ثبت نام کنید و با بیان سوالات خود و ثبت اطلاعات خود منتظر تماس ما باشید . 

همکاران ما با شما تماس می گیرند و شما رو در این زمینه راهنمایی میکنند.

ساخت کوادکوپتر فوق العاده با استفاده از فلایت کنترل

در این مجموعه مقالات که با عنوان ، آموزش ساخت کوادکوپتر از ابتدا تا رسیدن به زمان پرواز را برای شما عزیزان قرار می دهیم .

آموزش ساخت کوادکوپتر با استفاده از فلایت کنترل پیکس هاوک ( Pixhawk )

قبل از شروع باید به مقالات لینک شده در زیر مراجعه کنید تا اطلاعات کافی و لازم را درباره ی کوادکوپتر ها 

و به صورت کلی مولتی روتور ها داشته باشید :

    فریم

    موتور براشلس

    ملخ

    اسپید کنترل

    فلایت کنترل

به جهت استفاده از فلایت کنترلر پیکس هاوک در ساخت این کوادکوپتر پیشنهاد می شود

 که مقاله ی بررسی فلایت کنترلر های پیکس هاوک قسمت یک و قسمت دو را مطالعه کنید .

  باتری لیپو

  برد توضیع برق

 سیم سیلیکون

  رادیو کنترل

اگر قصد ساخت یک کوادکوپتر FPV را دارید به لیست قطعات بالا باید یک دوربین FPV ، 

یک ارسال تصویر ، یک دریافت کننده مانند مانیتور یا عینک FPV را باید تهیه کنید 

( بهتر است که به هنگام استفاده از سیستم های FPV از OSD هم برای نمایش اطلاعات پرواز استفاده شود )

جایگاه موتور ها روی فریم

ابتدا موتور ها را روی بدنه ی کوادکوپتر خود سوار کنید سپس موتور ها را به اسپید کنترل ها متصل کنید .

هشدار

 مراقب باشید که به هنگام بستن موتور ها روی فریم ، پیچ به سیم پیچ موتور های شما نرسد و باعث آسیب دیدگی سیم پیچ موتور ها نشود .

 برای جلوگیری از این اتفاق باید پیچ مناسب را پیدا ویا از واشر استفاده کنید .

برقراری اتصالات موتور و اسپید کنترلر

سه سیم موتور را به سه پد لحیم کاری روی اسپید کنترل متصل کنید 

ویا با گلد کانکتور های قرار داده شده در سر سیم های اسپید کنترل و موتور آن ها را به هم متصل کنید ( مانند تصویر زیر ).

فلایت کنترلر

سپس توسط یک سروو تستر و یک باتری جهت چرخش موتور ها را بررسی کنید

کوادکوپتر

فلایت کنترلر

توجه

قبل از تست کردن جهت چرخش موتور های براشلس ، حتما ملخ ها را از روی موتور ها باز کنید .

فلایت کنترلر

اگر جهت چرخش موتور براشلس شما خلاف جهت چرخش مشخص شده در تصویر بالا باشد ،

 باید جای دو تا از سیم های موتور که به اسپید کنترل متصل شده است را با هم عوض کنیم .

کوادکوپتر

کوادکوپتر

خب حال شما موتور ها و اسپید ها را به کوادکوپتر خود متصل کردید و از جهت چرخش موتور ها مطمئن شده اید . 

حال باید اسپید کنترل ها را به فلایت کنترل وصل کنید که در قسمت دوم این آموزش را قرار می دهیم

معرفی جذاب انواع فریم های کواد کوپتر

در این مقاله قصد داریم تا شما را با انواع فریم و بدنه های مورد استفاده در کواد کوپتر سایز کوچک و سایر کواد کوپتر ها آشنا کرده 

و در مورد تاثیر انتخاب فریم مناسب بر عملکرد و پرواز کواد کوپتر و متریال ها سایر پارامتر های مهم نظیر متریال فیبر کربن و … صحبت کنیم.

در ادامه نیز در مورد انتخاب بهترین و مناسب ترین فریم بحث خواهیم کرد.

منظور از فریم در کواد کوپتر ها چیست؟

فریم (FARME ) و یا بدنه به ساختار اصلی در کواد کوپتر گفته می شود که تمام  قطعات و موتور ها بر روی آن نصب می شوند.

فریم کوادکوپتر

کوادکوپتر

بدنه کواد کوپتر ها بسته به نوع طراحی از قسمت های مختلفی تشکیل شده اند . 

برخی از این فریم ها به صورت یکپارچه ساخته شده و برخی نیز دارای قسمت های مختلفی هستند که به یکدیگر متصل شده اند.

شکل زیر نیز بیانگر قسمت های اصلی یک بدنه استاندارد کواد کوپتر است .

فریم کوادکوپتر

بهترین و مناسب ترین فریم برای کواد کوپتر های سایزکوچک ( Mini Quad )

هر فریم دارای مشخصات و ویژگی های خاصی است. 

برای انتخاب مناسب ترین فریم برای کواد کوپتر های سایز کوچک و سایر کواد کوپتر ها می بایست

 ابتدا تمام پارامتر های مهم در انتخاب فریم را شناخته و سپس بسته به نوع نیاز و ویژگی های که لازم داریم دست به انتخاب بزنیم.

همانطور که می دانید به صورت کلی کواد کوپتر شما باید دارای کمترین وزن با بیشترین مقاومت باشد.

 از طرف دیگر نوع طراحی فریم و جنس انتخاب شده برای ساخت فریم نیز در استحکام و وزن کواد کوپتر تاثیر بسزایی دارد.

 فریم های سنگین تر کواد کوپتر ، مقاوم تر بوده و ثبات بیشتری را در طول پرواز ها و در برابر نیرو های خارجی نظیر باد خواهند داشت 

که به معنی کاهش احتمال سقوط و کرش است و از طرفی نیاز به باتری وموتور بزرگ تری برای حرکت هستند

 و ممکن است سرعت و یا عکس العمل کمتری را به نسبت فریم های کوچکتر داشته باشد 

که این تعریف نیز به معنی تایم پروازی کمتر به دلیل وزن بیشتر و موتور های قوی تر است. 

همچنین ممکن است انتخاب این گونه فریم ها هزینه بیشتری نیز برای ساخت و یا خرید آن ها نیاز داشته باشد.

از طرفی فریم های سبک تر سرعت و عکس العمل بالاتری نسبت به فریم های سنگین دارند

 اما  ثبات کمتری را نیز در هوا در برابر نیرو های خارجی خواهند داشت.

یکی دیگر از پارامتر های مهم قیمت تمام شده هر فریم برای شما است. 

شما با توجه به نوع نیاز و بودجه خود می توانید اقدام به خرید و ساخت فریم کنید. 

نوع طراحی ، متریال و مواد ساخت فریم و وزن فریم از عوامل دخیل تر قیمت تمام شده فریم برای شما هستند

 که در ادامه به بررسی هر کدام از این عوامل و تاثیر آن ها بر عملکرد و قیمت تمام شده کواد کوپتر توضیح کامل تری را خواهیم داد.

فریم کوادکوپتر

کوادکوپتر

تا این قسمت فهمیدیم که فریم و بدنه کواد کوپتر صرفا چند قطعه صفحه کربنی ساده که به یکدیگر متصل شده اند نیست

 و نقش بسیار زیادی در عملکرد و بازدهی کواد کوپتر دارد که خود نیز به عوامل مختلفی بستگی دارد.

 از گذشته تا به امروز طراحان ، مهندسان ، دوست داران صنعت FPV و مسابقات سرعت انواع مختلفی از فریم ها را طراحی و ساخته اند

 که روز به روز پیشرفته تر و با قبلیت ها و ویژگی های  بیشتری عرضه شده است و این فریم ها همچنان نیز در حال توسعه و پیشرفت هستند.

متریال ها و جنس مواد به کار رفته در ساخت فریم کواد کوپتر ها

یکی از عوامل موثر در ساخت فریم ها جنس مواد به کار رفته در آن ها است. 

فریم ها از گذشته تا به امروز با متریال ها و مواد مختلفی نظیر چوب ، آلومینیوم ، فیبر کربن ، تکنولوژی چاپ سه بعدی ،

 استفاده از تکنولوژی تزریق پلاستیک و … ساخته شده اند

 که در این میان صفحات فیبر کربن به عنوان محبوب ترین متریال در ساخت فریم ها به شمار می روند.

فریم کوادکوپتر

دلیل این محبوبیت را می توان در ویژگی های منحصر به فرد موجود در این کامپوزیت جستجو کرد.

 فیبر کربن که عموما از تلفیق چند ماده مانند اپوکسی والیاف پلاستیکی ساخته میشود 

دارای خواص فیزیکی متحیر کننده ای است که در زیر به بررسی آن ها می پردازیم:

  • وزن کم و سبک بودن : فیبر کربن در مقایسه با سایر متریال های موجود چگالی بسیار کمتری دارد

          که با وزن کمتر ، سرعت و عکس العمل بیشتری را در اختیار شما قرار می دهد.

  • استحکام بالا : فیبر کربن استحکام بالایی نسبت به وزن خود در بین سایرمتریال های موجود دارد.
  • سفتی ( STIFFNESS ) : سفتی پارامتر مهمی در انتخاب متریال است که فیبر کربن سفتی قابل قبولی را دارد.

علاوه بر مزیت ها و برتری های فیبر کربن ، این متریال مانند تمام متریال ها و مواد دیگر دارای معایبی نیز هست از جمله :

  • فیبر کربن رسانای الکتریسیته است و این ویژگی ممکن است برای شما مشکل ساز شود. 

         برای مثال در صورت اتصال یکی از سیم های باتری و یا منبع تغذیه شما با بدنه تماس داشته باشد 

  • باعث اتصال کوتاه در بدنه و قطعات موجود خواهد شد.پس در هنگام استفاده از این متریال مراقب سیم کشی ها و اتصالات خود باشید.

       بر خلاف رسانای الکتریسیته بودن فیبر کربن از عبور فرکانس ها از خود جلوگیری کرده و شما نیاز دارید

          تا حتما آنتن های خود را جایی در بیرون بدنه تعبیه کنید.

آشنایی فوق العاده با اصطلاحات کوادکوپتر و پهپاد

معرفی اصطلاحات کوادکوپتر یا پهپاد

کوادکوپتر به هواپیماهای بدون سرنشین و غیرنظامی گفته می شود

 که با استفاده از یک ریموت کنترل می توان آنها را از فاصله دور هدایت و خلبانی کرد.

اما این محصولات در ابتدا با عنوان پهپاد نزد کاربران شناخته بودند

 که در ادامه مسیر با توجه به کاربرد و نحوه ساخت به آنها عناوین مختلفی دادند.

کوادکوپتر یکی از این اصطلاحات می باشد که بیشتر برای پهپادهای هابی یا سرگرم کننده به کار برده می شود.

کوادکوپتر و پهپاد

کوادکوپتر

اما قبل از پرداختن به معرفی اصطلاحات کوادکوپتر ابتدا انواع پهپاد را برای شما معرفی خواهم کرد.

 یک پهپاد به هواپیمای بدون سرنشین گفته می شود که به صورت مستقل و از فاصله دور کنترل می شود.

کوادکوپتر

محبوب ترین نام برای پهپادهای کوچک که دارای چهار روتور می باشند 

و در یک راستای افقی با رعایت فاصله مورد نیاز قرار دارند کواد کوپتر میباشد.

 به کوادکوپتر کوادروتور نیز می گویند که به معنی هواپیمای ۴ روتور است. 

از این محصولات بیشتر در زمینه تفریحات و سرگرمی به کار گرفته میشود، ضمنأ بسیار کوچک و سبک می باشند.

مولتی کوپتر یا مولتی روتور

به کوادکوپترهایی که دارای چند روتور می باشند مولتی کوپتر یا مولتی روتور گفته می شود.

هگزاکوپتر

با کوادکوپتر تفاوت چندانی ندارد فقط دو عدد روتور بیشتر برای آن در نظر گرفته شده 

و همچنین با از کار افتادن یکی از روتورها پهپاد می تواند همچنان به پرواز ادامه دهد.

اکتاکوپتر

این نوع از پهپادها دارای ۸ روتور می باشند و قدرت حمل بالایی خواهند داشت. 

کمپانی دی جی آی برای ساخت سمپاش های خود نظیر آگراس تی ۱۶ از همین تکنولوژی استفاده کرد.

هلی شات

اما همانطور که مستحضر هستید امروزه استفاده از تصاویر و ویدئوهای هوایی به طور گسترده قابل مشاهده می باشد

این تصاویر و فیلم ها با استفاده از یک هلیشات تهیه می شوند. 

به پهپاد یا کوادکوپتری که دارای دوربین می باشد یا قابلیت حمل دوربین را دارد هلی شات می گویند.

برای پهپادهای نظامی از اصطلاحات زیر استفاده می شود؛

PRAS  : سیستم هوایی کنترل از راه دور
UAV: وسیله نقلیه هوایی بدون سرنشین
UAS: سیستم هواپیمای بدون سرنشین
SUAS: سیستم هواپیمای بدون سرنشین کوچک

اصطلاحات کوادکوپتر بر حسب اهمیت و کاربرد

هواپیمای بدون سرنشین (UAS)

در واقع به هواپیمایی گفته می شود که بدون حضور فیزیکی خلبان با استفاده از یک ریموت کنترل و از فاصله دور کنترل می شود.

اداره حمل و نقل هوایی فدرال (FAA) از اصطلاح هواپیمای بدون سرنشین یا UAS استفاده می کند

 تا این واقعیت را نشان دهد که این سیستم ها عناصر را شامل می شوند که در هواپیماهای واقعی نمی توان مشاهده کرد.

ریموت کنترل یا فرستنده رادیویی

برای کنترل کوادکوپتر یک فرستنده رادیویی در نظر گرفته می شود 

که از فاصله دور با توجه به برد عملیاتی که دارد دستورالعمل های خلبان را به گیرنده خود بر روی کوادکوپتر ارسال می کند

 و در آنجا با پردازش این دستورالعمل ها شاهد ایجاد تغیر در وضعیت کوادکوپتر خواهیم بود.

فرکانس کنترلر (۲٫۴ گیگاهرتز و ۵٫۸ گیگاهرتز)

فرستنده رادیویی معمولاً بین فرکانس ۲٫۴GHZ و ۵٫۸GHZ سوئیچ می شود

 تا قوی ترین سیگنال را با سیستم پهپاد و دوربین داشته باشند.

تفاوت های اصلی این دو فرکانس فاصله و سرعت آنها می باشد.

 باند ۲٫۴ گیگاهرتزی برد انتقال طولانی تری اما با سرعت کمتری فراهم می کند.

 باند ۵ گیگاهرتزی دامنه کمتری را فراهم می کند اما داده ها را با سرعت بیشتری انتقال می دهد.

 ترکیبی از این دو فرکانس به هواپیماهای بدون سرنشین و کنترل کننده 

از راه دور قدرت انتقال سریع اطلاعات حتی در مسافت های دور را می دهد.

زمان پرواز (Flight time)

زمان پرواز به مداومت شارژی باتری گفته می شود که هر چه وزن پرنده کمتر باشد 

و باتری در نظر گرفته برای آن ظرفیت بیشتری داشته باشد می توان زمان بیشتری کوادکوپتر را پرواز داد.

برد مسافتی

به محدوده ای که می توان با استفاده از یک ریموت کنترل کوادکوپتر را پرواز داد محدوده کنترل یا برد مسافتی کوادکوپتر می گویند.

سیستم مانع سنج

در پهپادهای حرفه ای و پیشرفته چندین سنسور اجتناب از موانع وجود دارد

 که با نزدیک شدن به موانع می توانند آنها را تشخیص داده و از برخورد هواپیما با آنها جلوگیری کنند.

من را دنبال کن یا Follow Me

با استفاده از این قابلیت شما می توانید به کوادکوپتر دستور دهید 

تا به صورت اتوماتیک شما را دنبال کرده و تمامی حرکات شما را زیر نظر داشته باشد.

برای پهپادهای فیلم برداری این قابلیت می تواند بسیار مهم و ضروری باشد.

 نوع دیگر این قابلیت Active Track یا تعقیب اتوماتیک سوژه می باشد 

که با استفاد از آن می توانید به کوادکوپتر دستور دهید تا یک فرد یا سوژه را به صورت هوشمندانه دنبال کند.

پرواز خودمختار (Autonomous Flight)

برخی پهپادهای کوچک وجود دارند که با برنامه نویسی داخلی اداره می شوند 

و دستورالعمل هایی را برای پرواز در اختیار خلبان قرار می دهند که توسط یک سیستم GPS پردازنده هدایت می شوند.

 این نوع پرواز با مکانیسم های پروازی که با کنترل رادیویی از سطح زمین اداره می شوند تفاوت زیادی دارد.

دی جی آی یا DJI

DJI کوتاه شده عبارت Dà-Jiāng Innovations یک شرکت فناوری چینی در شهر شنژن چین است

 که بزرگترین تولید کننده هواپیماهای بدون سرنشین و همچنین تجهیزات فیلم برداری می باشد. 

حالت های پرازی از پیش برنامه ریزی شده

خلبان برای راحتی کار خود از این حالت های از پیش برنامه ریزی شده استفاده می کند 

تا بتواند با چند بار لمس نمایشگر یا فشردن یک دکمه کوادکوپتر را کنترل کند. و از مهمترین آنها عبارتند از موارد زیر:

۱حرکت بر روی مسیر دلخواه یا Tap Fly

با این قابلیت شما می توانید مسیر پرواز خود را معین کنید و با یک اشاره به پرنده دستور دهید

 تا به صورت خودکار بر روی این مسیر پرواز کند.

سیستم موقعیت یاب GPS یک نقشه مکانی از محدوده اطراف شما فراهم می کند 

که با لمس نقاط دلخواه خود یک مسیر پرواز به سیستم پردازش پهپاد ارسال می شود

 و در نتیجه آن شاهد پرواز اتوماتیک مولتی روتور به سوی نقاط انتخابی خواهیم بود.

۲پرواز مدور یا Circle

در واقع این یک حالت پروازی می باشد 

که با فعال کردن آن شاهد پرواز پرنده به صورت مدور به دور نقطه مورد نظر خود خواهید بود.

برای فراگیری این قابلیت ابتدا مکان مورد نظر را انتخاب کرده 

سپس با انتخاب شعاع دایره ها شاهده حرکت پرنده به دور نقطه دلخواه خود خواهید بود.

۳پرواز کاملا عمود (Rocket)

در واقع با این ویژگی می توانید یک صعود رو به آسمان و کاملا عمود داشته باشید.

 این حالت پروازی از پیش تعین شده میباشد و بسیاری از کوادکوپترها می توانند آن را فرا بگیرند.

۴قابلیت Helix

این حالت پروازی تفاوت چندانی با قابلیت Circle ندارد و تنها تفاوت آن افزایش ارتفاع از مرکز می باشد. 

یعنی در این حالت هر چه تعداد دایره های پرواز بیشتر می شود شعاع این دایره ها افزایش می یابد.

۵هدلس مود (Headless Mode)

هدلس مود یک قابلیت بسیار ضروری برای تازه کاران میباشد

 که با فعال کردن آن جهت حرکت کوادکوپتر بر اساس جهت فرستنده تنظیم می شود.

۶حالت ورزشی یا (Mode S)

با انتخاب این حالت پروازی پرنده بیشترین سرعت خود را ارائه می دهد که برای تازه کاران توصیه نمی شود.

 اما در این حالت ممکن است بعضی از قابلیت های خوب کوادکوپتر نظیر سیستم مانع سنج آن غیرفعال شوند.

تیکاف (Take off)

تیکاف در زبان لاتین به معنی برخاستن از مکانی می باشد 

که بستگی به کاربر دارد که از چه سطحی هواپیمای خود را به پرواز می دهد.

در واقع به محل شروع پرواز کوادکوپتر محل تیکاف می گویند.

 بعد از روشن شدن پهپاد می توانید با اشاره به اهرم گاز آن را از سطح تیکاف جدا کنید.

در بعضی از مولتی روتورها این امکان وجود دارد که پهپاد خود را به صورت اتوماتیک از سطح زمین یا هر سطح دیگر به پرواز در بیاورید.

لندینگ (Landing)

لندینگ برعکس تیکاف می باشد و در واقع به بازگشت و فرود آمدن یک پهپاد بر سطح تیکاف خود لندینگ می گویند.

معمولا کوادکوپترها برای انجام عملیات لندینگ از داده های مکانی و سنسورهای تعبیه شده استفاده می کنند.

شتاب سنج یا ژیروسکوپ

وسیله ای که شتاب یا تغییرات سریع حرکات را اندازه گیری می کند. 

کنترل کننده پرواز (واحد پردازش مرکزی هواپیمای بدون سرنشین) برای تثبیت پرواز از یک شتاب سنج برای پهپادها استفاده می کند.

کنترل سرعت الکترونیکی (ESC)

یک دستگاه الکترونیکی متصل به منبع تغذیه پهپاد و کنترل کننده پرواز برای تغیر سرعت موتورها و تعین جهت هواپیما می باشد.

 این ESC ها با تنظیم راندمان موتورها باعث می شوند تا تعادل پرنده حفظ شود.

زاویه دید (FOV)

قابلیت FOV کوتاه شده عبارت Field of View می باشد که نمایشگر گستره دید دوربین می باشد.

 کاربران می توانند این میدان دید را از طریق ریموت از فاصله دور یا به صورت دستی تنظیم کنند.

کنترل پرواز (Flight Controller)

دستگاهی که ورودی ها را از سنسورهای (ژیروسکوپ ، شتاب سنج ، GPS ، سنسورهای دید ، سنسورهای مافوق صوت) 

و ریموت کنترل دریافت می کند سپس این اطلاعات دریافتی را به کنترل کننده موتورها و باتری برای تغیر عملکرد پرواز ارسال می کند.

مشاهده لحظه ای (FPV)

یکی دیگر از اصطلاحات کوادکوپتر که کاربرد زیادی در این عرصه دارد

 قابلیت مشاهده لحظه ای تصاویر و فیلم های ثبت شده با دوربین پهپاد می باشد.

مولتی روتورهایی که دارای این تکنولوژی می باشند تصاویر و  فیلم های ثبت شده 

با دوربین را به صورت لحظه ای جریان می دهند. در واقع خلبان می تواند نمای زنده ای از دوربین را مشاهده کند.

گیمبال (Gimbal)

گیمبال یا لرزشگیر بین کواکوپتر و دوربین نصب میشود

 که با موتورهای کوچک تمامی لرزش های دوربین و سایر تجهیزات نصب شده بر روی آن را خنثی می کند.

GLONASS

سیستم ماهواره ای ساخت روسیه میباشد که کوادکوپتر برای درک دقیقی از موقعیت خود از داده های این ماهواره جهانی استفاده می کند.

جی پی اس (GPS)

جی پی اس به عنوان برترین ماهواره موقعیت یابی در جهان می تواند دقیق ترین اطلاعات مکانی را برای حرکت پرنده تهیه کند.

کوادکوپترها میتوانند از این اطلاعات برای بازگشت اتوماتیک به خانه و پرواز بر روی مسیر از پیش برنامه ریزی شده استفاده کنند.

واحد اندازه گیری داخلی (IMU)

وسیله الکترونیکی که برای اندازه گیری و گزارش نیروی خاص ، سرعت زاویه ای و میدان مغناطیسی پهپاد در پرواز به کار گرفته می شود

 و از شتاب سنج ، ژیروسکوپ و گاهی اوقات مغناطیس استفاده می کند.

درجه IP

سیستم رتبه بندی که میزان حفاظت از محفظه برقی در برابر آب و گرد و غبار را طبقه بندی می کند.

محور Yaw

در واقع اگر از بالا به کوادکوپتر نگاه کنید محور Yaw به گونه ای فرض می شود که در راستا یا خلاف جهت عقربه های ساعت پهپاد را بچرخانید.

محور Pitch

در واقع حرکت پهپاد را از جلو تا عقب به بالا و پایین بر روی محور عمودی توصیف می کند. 

برای حرکت لرزشگیر هم از این اصطلاحات استفاده می شود که به همین منوال می باشد.

اصلاح (Trim)

دکمه ای بر روی ریموت که سه قابلیت ذکر شده در بالا یعنی yaw ، pitch ، roll و مقدار گاز را در هواپیماهای بدون سرنشین تنظیم می کند.

حرکات چرخشی یا Roll

در واقع این اصطلاح از هواپیماهای بدون سرنشین به حرکت پهپاد به جلو، عقب، راست و چپ بر روی محور افقی اشاره دارد.

اصطلاحاتی که در بالا آورده شده می توانند از مهمترین قابلیت ها و عناوینی باشند 

که در عرصه استفاده از این هواپیماهای بدون سرنشین با آنها روبرو خواهیم شد. 

اما شاید مواردی هم وجود داشته باشد که در این محتوا به آنها اشاره نشده

 اگر اصطلاح جدیدی در این باره مد نظر دارید با ما اشتراک بگذارید تا شما را به درک دقیقی از آن برسانیم.

شناخت فوق العاده درباره مرکز ثقل هواپیما های RC

تراز کردن یا به اصطلاح بالانس کردن مرکز ثقل هواپیما های RC از مهم ترین مراحل آماده سازی قبل از پرواز می باشد

 که در ادامه به نحوه تراز کامل هواپیما های RC خواهیم پرداخت.

چرا باید هواپیمای RC را تراز کنیم؟

تمامی هواپیما ها برای پرواز درست و بدون مشکل نیاز دارند تا وزن در آن ها به صورت صحیح پخش شود

 و مرکز ثقل آن ( Center of Gravity ) به خوبی تنظیم شده باشد

 تا هنگام پرواز بر اثر عدم توازن وزن پرنده به سمت جلو و یا عقب خم نشده و به طرفین نیز کج نشود.

در صورت عدم توازن ، پایلوت ها همیشه در هنگام پرواز مشکل خواهند داشت

 و اگر این عدم توازن به صورت شدید اتفاق بیوفتد هواپیما اصلا قادر به پرواز نخواهد بود.

در هواپیما های RC نیز این مسئله کاملا صادق است با این تفاوت

 که در این نوع از هواپیما های مدل می توان مرکز ثقل را به صورت حدودی و با چند روش ساده نیز تنظیم کرد. 

در ادامه به بررسی نحوه تراز ( Balance ) کردن هواپیما های RC خواهیم پرداخت.

مرکز ثقل در هواپیما های RC

مرکز ثقل ( Center of Gravity ) به نقطه ای در جسم گفته می شود که می توان فرض کرد تمامی جرم جسم در آن جا متمرکز شده است.

این نقطه کاربرد بسیار فروانی در نحوه حرکت و رفتار جسم دارد. 

همانطور که گفته شد هواپیما های RC نیز مانند سایر هواپیما ها دارای مرکز ثقل محاسبه شده ای هستند

 که بخش بسیار مهمی در طراحی و نحوه پرواز آن محسوب می شود.

در صورتی که مرکز ثقل هواپیما های RC به درستی تنظیم نشود 

باعث بروز مشلاتی در نحوه کنترل آن در پرواز ، فشار زیاد به موتور ها و حتی سقوط هواپیما خواهد شد.

نحوه تراز کردن مرکز ثقل

در ابتدا برای تراز کردن مرکز ثقل در هواپیما های RC نیاز دارید 

تا محل درست تراز کردن مرکز ثقل را در هواپیمای خود بر اساس نوع ساختار هواپیما مشخص کنید.

در صورتی که شما برای ساخت هواپیمای RC خود از کیت های آماده استفاده کنید 

می توانید به راحتی مرکز ثقل سازه هواپیما را بر روی بدنه آن مشاهده کنید.

همچنین طرح های بدنه هواپیما های موجود در اینترنت نیزعموما مرکز ثقل هواپیما را بر روی نقشه های خود به درستی مشخص کرده اند.

هواپیما های بال رو آسان ترین هواپیما ها برا بالانس کردن می باشند 

و هواپیما های جنگی مدل شده ( Warbird ) نیز به دلیل نوع بال های دلتایی خود سخت ترین نوع هواپیما برای بالانس کردن می باشند.

 به طور معمول برای راحتی بیشتر می توان گفت که خط مرکز ثقل عرضی هواپیما ها بین یک سوم تا یک چهارم از ابتدای بال می باشد.

 توجه:

به یاد داشته باشید که برای بالانس کردن هواپیمای RC می بایست

 تا هواپیما را در حالت آماده به پرواز و با نصب تجهیزات کامل نظیر باتری ها و یا باک سوخت تراز کنید

 چراکه اگر هواپیما را بدون این تجهیزات بالانس کنید در صورت نصب تجهیزات اضافی ممکن است از حالت تراز خارج شود.

تراز کردن افقی هواپیمای RC

برای تراز کردن هواپیمای RC راه های زیادی نظیر استفاده از پایه های بالانس ، نصب نخ و … وجود دارد. 

اما راحت ترین و سریع ترین راه برای بالانس کردن هواپیما استفاده از انگشتان دست است.

به این صورت است که برای تست تراز بودن می بایست انگشتان اشاره دست خود را در طرفین بال های هواپیما

 و در راستای خط عرضی مرکز ثقل و نزدیک به به بدنه هواپیما قرار دهید

( این نقاط معمولا در بدنه کیت ها و نقشه های آماده بر روی بال مشخص شده اند ). 

سپس هواپیما را به آرامی بلند کنید و اجازه دهید تا هواپیما بر روی انگشتان شما ثابت شود.

 پس از ثابت شدن می توان میزان انحراف مرکز ثقل از محل اصلی را با توجه به میزان کج بودن نوک هواپیما دریافت.

اگر نوک هوپیما رو به عقب باشد یعنی دم هواپیما سنگین تر است 

و اگر نوک هواپیما به سمت پایین باشد به این معنا است که نوک هواپیما سنگین تر است.

هواپیما

مرکز ثقل هواپیما

پس از بررسی میزان تراز بودن هواپیما در صورتی که هواپیما در حالت تعادل و تراز قرار نداشت می بایست 

با جابجا کردن بخش های مختلف تجهیزات نصب شده بر روی بدنه و تست های مکرر هواپیما را تراز کرد.

بهترین وسیله برای جابه جا کردن در طول بدنه و تراز کردن هواپیما باتری و یا باک سوخت می باشد.

این تجهیزات جزو سنگین ترین بخش از قطعات نصب شده محسوب می شوند 

و جابجایی آن ها در طول بدنه به راحتی می تواند تعادل را برقرار کند.

بعد از حرکت باتری و یا مخزن و برقرای تعادل از ایمن و مناسب بودن محل قرار گیری باتری

 و یا باک سوخت مطمعا شوید و سپس آن را در جای خود محکم کنید.

در صورتی که امکان جابجایی تجهیزات را در بدنه نداشتید می توانید برای متعادل و تراز کردن هواپیما از وزنه های کوچکی استفاده کنید.

از جمله روش های دیگر برای بالانس کردن هواپیمای RC ساخت پایه های بالانس دستی می باشد. 

شما می توانید یک قطعه چوبی نسبتا سنگین را انتخاب کنید و روی آن سوراخ هایی را با فاصله های متفاوت ایجاد کنید. 

سپس میله های چوبی را درون سوراخ های ایجاد شده قرار دهید.

با این روش می توانید هواپیما را بر روی این پایه قرار دهید 

و در صورتی که فاصله میله ها از هم برای هواپیمای شما مناسب نیست 

میله های چوبی را در سوراخ هایی دور تری از هم قرار دهید تا هواپیما بر روی پایه قرار گیرد.

مرکز ثقل هواپیما

هواپیما

تراز کردن محور رول هواپیمای RC

تراز کردن عرضی هواپیما در محور رول آن به اندازه تراز کردن طولی آن نیاز نیست 

اما در صورتی که هواپیمای شما طول بال زیادی داشته باشد 

و یا یکی از بال ها از دیگری سنگین تر باشد باعث می شود تا هواپیما در طول پرواز به یک سمت متمایل شده و کنترل آن را برای پایلوت سخت کند.

برای تراز کردن هواپیمای RC در محور رول نیاز دارید تا دو تکه طناب یا نخ را به ابتدا و انتهای هواپیما متصل کنید. 

سپس هواپیما را به آرامی از روی سطح زمین بلند و کنید به صورتی که هواپیما در محور رول قابلیت حرکت آزادانه را داشته باشد.

در این حالت اگر هواپیما به صورت متعادل و تراز نبود و یک سمت هواپیما سنگین تر بود 

می بایست برای تراز شدن هواپیما با افزودن مقدار کمی وزن به سمت دیگر آن را تراز کنید.

این کار را با اضافه کردن وزن و تست دوباره به صورت پیاپی انجام دهید تا در نهایت هواپیمای شما در این محور نیز کاملا تراز شود.

ترفندهای افزایش مداومت پروازی کوادکوپتر

مقدمه

کوادکوپتر یک ربات پرنده چهار ملخه و نوعی عمودپرواز است 

که بخاطر استفاده از چهار ملخ بصورت صلیبی این لقب را به آن داده‌اند.

کوادکوپتر به دلیل کمک گرفتن از چهار پره برای نیروی پیشرانش، به عنوان کواد (چهار) کوپتر نامیده می‌شوند.

این ربات پرنده یکی از انواع رباتهای پرنده بدون سرنشین است.

کوادکوپترها دارای جایرو 6 محوره هستند این نوع پیکربندی به پرنده این امکان را می‌دهد

 تا بتواند به راحتی و بطور مساوی در تمامی جهات حرکت کند و قدرت مانور فوق العاده‌ای داشته باشد.

کوادکوپتر معمولاً از چهار موتور که چهار پروانه ثابت بر آن سوار شده تشکیل می شوند.

حقیقت این است که کوادکوپترهای امروزی توان پرواز بین ۵ تا ۲۵ دقیقه را دارند .

 این امر ما را بر آن داشت که مقاله ای در خصوص راههای کم کردن مصرف باطری کوادکوپترها را در این مقاله مطرح نمائیم 

تا بتوانید بدون استفاده از باتری یدک میزان زمان پرواز را افزایش دهید .

استفاده از باتری های یدک و کاستوم علاوه بر آنکه برای تعویض آن نیز دچار زحمت مضاعفی خواهیم شد ، 

هزینه زیادی را برای ما تحمیل خواهد نمود

مداومت پروازی

روش ها

روش های ذکر شده در این مقاله تنها چند نمونه از راه هایی هستند

 که شما با استفاده از آن ها می توانید مدت زمان پرواز با کوادکوپتر را افزایش دهید.

اگر چه هر کدام از آن ها به نوبه خود می توانند باعث افزایش زمان پرواز شوند، اما با این حال شما نباید

 در انتظار معجزه باشید و تصور کنید فرصت شما برای پرواز مداوم دو برابر و یا حتی چندین برابر خواهد شد.

یکی از ابزارها و سرگرمی‌های جدید کودکان و نوجوانان، هواپیماهای بدون سرنشین و Drone ها هستند.

 تا زمانی که شارژ باتری کوادروتورها رو به اتمام نرود، می‌توانید آن ها را پرواز دهید. 

اما هدایتگران همیشه از یک موضوع رنج می‌برند و آن مدت زمان کم پرواز است!

در این مقاله قصد داریم چند نکته برای افزایش عمر باتری کوادکوپتر ها و زمان پرواز طولانی‌تر ارائه دهیم.

مداومت پروازی

کوادکوپتر

  • وزن را کم کنید

اگر برای سرگرمی کوادکوپتر را پرواز می‌دهید، بهترین راه برای داشتن پرواز طولانی کاهش وزن Drone است. 

وزن کمتر به معنای کاهش میزان قدرت مورد نیاز موتورها است.

همچنین می توانید دوربین، محافظ پروانه‌ها و هر چیز اضافی که نیازی به آن ندارید

 را از کوادکوپترجدا کنید یا حتی پایه‌های فرود را نیز از بدنه جدا کنید.

اگر قصد رکورد زنی را دارید حتی می‌توانید قسمت‌هایی از پوسته را نیز جدا کنید تا وزن Aircraft کاهش یابد. 

دقت داشته باشید که وزن کوادکوپتر نسبت مستقیم با مداومت پروازی دارد.

  • به شرایط آب و هوا توجه کنید

باتری های لیتیوم-پلیمری نسبت به دما، مخصوصا هوای سرد، حساس هستند.

 باتری‌های سرد و یخ زده نمی‌توانند به راحتی شارژ ذخیره شده را آزاد کنند.

 بنابراین برای پرواز دادن پهپاد خود در روزهای سرد، باتری را از قبل در یک محفظه و یا در محیط با دمای مناسب نگه دارید.

 مثلا محصولات دی‌جی‌آی در محیط‌های برفی و بسیار سرد دجار مشکل خواهند شد.

تنها راه حل آن این است که قبل از پرواز کمی باتری را گرم کنید و سپس پرواز ایمن خود را انجام دهید.

مداومت پروازی

کوادکوپتر

همانطور که می‌دانید باتری لیتیوم پلیمر، نقش اصلی در زمان پرواز و مداومت پروازی را در کوادکوپتر دوربین دار ایفا می‌کند.

باتری‌ها با سه فاکتور تعداد سلول، ولتاژ و ظرفیت تعریف می‌شوند. 

تکنسین‌های آی‌پهباد در ادامه ترفندهای استفاده بهینه را برای شما بادآور می‌شوند.

  • از یخ زدن باتری جلوگیری کنید

یکی از مواردی که از عمر باتریتان کم می‌کند، یخ زدگی است.

 باتری یخ زده بسیار خطرناک است؛ شما باید در این مورد بسیار دقیق عمل کنید

 و باتری را در محیط‌های خشک و گرم (تا 40 درجه سانتیگراد) نگه دارید.

در هر صورت اگر با یخ زدگی باتری مواجه شدید، از آن استفاده نکنید و حتما مورد دیگری را جایگزین کنید. 

باتری‌های لیتیوم پلیمر موارد ایمنی بسیار زیادی را دارند 

که حتما ملزم به رعایت آن‌ها هستیم تا حادثه ناگواری اتفاق نیافتد.

  • باتری جدید بخرید

بعد از مدتی پرواز با کوادکوپتر، احتمالا متوجه شدید که بازه زمانی پروازهایتان تغییر کرده 

و دیگر مورد نظر شما نخواهد بود. این یک واقعیت است؛ تمام باتری‌ها عمر محدودی دارند

 و مقدار شارژ دهی آنها می‌تواند در طول زمان کاهش پیدا کند.

تنها راه حل این مشکل، خرید و جایگزین کردن یک باتری جدید است. 

در نظر داشته باشید که باتری لیتیوم پلیمر هیچگاه نباید کاملا تخلیه شود 

و همیشه میزانی از شارژ در آن باید وجود داشته باشد تا سلول از بین نرود.

مداومت پروازی

  • از سالم بودن باتری اطمینان حاصل کنید

بیشتر باتری‌های استفاده شده در کوادروتورهای جدید، هوشمند هستند و شما براحتی می‌توانید از سلامت آن‌ها مطمئن شوید.

 زمانی که دکمه پاور بر روی باتری هوشمند را فشار دهید، چراغ های LED به شما میزان شارژ را نشان میدهد.

 محصولاتی مانند DJI و Wingsland از این دسته کوادکوپترها هستند.

  • باتری یدکی با خود داشته باشید

ساده‌ترین راه برای پرواز طولانی خرید و داشتن تعدادی از باتری‌ها است. 

بعضی کوادروتورها تنها با باتری‌های خاص شرکت خود قادر به کار کردن هستند 

و بعضی دیگر از تمامی باتری‌ها پشتیبانی کرده و محدودیتی در انتخاب نوع باتری ندارند.

درست است که با باتری یدکی در یک پرواز نمی‌توانید زمان پرواز را افزایش دهید؛ 

اما می‌شود فرود کرد و با تعویض سریع باتری با فاصله کمتر از 30 ثانیه دوباره کوادکوپتر خود را پرواز دهید

مداومت پروازی

کوادکوپتر

  • باتری را کاملا شارژ کنید

اگر قبل از شارژ کامل، باتری را از شارژر جدا کنید زمان زیادی از پرواز را از دست خواهید داد. 

برای حداکثر استفاده از باتریتان، بعد شارژ کامل یا اصطلاحا فول شارژ (Full Charge) کوادروتور را پرواز دهید.

 اگر قبل از پرواز نتوانستید باتری را شارژ کنید، آن را تا هر زمان که می‌توانید در شارژر قرار دهید. 

باتری را در برابر نور خورشید یا حرارت زیاد و یا در معرض سرما قرار ندهید.

تمامی این شرایط جوی و دمایی ذکر شده تاثیر منفی بر روی میزان شارژ باتری شما و قدرت تخلیه آن می‌گذارد.

کوادکوپتر های سنگینتر به طور حتم انرژی بیشتری از کوادکوپتر های سبک تر مصرف خواهند نمود 

و طبیعتا زمان بیشتری پرواز خواهد نمود . برای سبکتر کردن پرنده ، می توانید با حذف ارابه فرود (لندینگ گیر) ،محافظ ملخ 

و یا دوربین اگر به آن نیازی ندارید اقدام نمایید . با حذف اینها کوادکوپتر شما سبکتر و به الطبع چالاکتر خواهد شد.

  • حذف کردن دوربین

دوربین های کوادکوپترنه تنها بر وزن آن می افزایند بلکه برای تصویر برداری 

و ارسال آن به رادیو کنترل یا تلفن همراه هوشمند انرژی زیادی را مصرف می کنند . 

در ضمن شما با خاموش کردن چراغهای LED کوادکوپترخودتان می توانید به کمتر شدن مصرف انرژی آن کمک بسزایی کنید .

  • حرکات ملایم

مصرف سوخت یک خودرو زمانی که یک نفر رانندگی تند و با ویراژ انجام می دهد بیشتر از زمانی است

 که رانندگی آهسته می کند . همین اتفاق در زمان راندن یک کوادکوپتر اتفاق می افتد .

 می توانید حرکات آکروباتیک را حذف کنید و از افزایش ناگهانی سرعت 

و یا کاهش آن خودداری کنید تا مصرف سوخت ( باتری ) شما کمتر شود .

  • پرواز در آب و هوای آرام

این بخش مقداری نیز به نکته ۳ مربوط می گردد . در هوای بادی کوادکوپترشما باید فشار باد را نیز کنترل کند

 که این خود باعث افزایش مصرف انرژی شده و باتری زودتر تمام خواهد شد .

  • انتخاب صحیح موتور جایگزین

موتورهای هر کوادکوپتر به صورت سری هستند و امکان تعویض یکی از آنها با سایر مدلها وجود ندارد . 

در صورت خرابی موتور آن را با نوع اصلی جایگزین کنید تا از ارتعاشات اضافی

 و افزایش دمای موتور جلوگیری کرده باشید و مصرف باتری را نیز کنترل کرده باشید .

  • نگهداری صحیح از باتری

در حالت عادی باتری های لیتیوم پلیمری باید وقتی به سطح شارژ ۲۰% می رسند مجدد شارژ شوند .

 کاهش میزان شارژ به زیر ۲۰% می تواند باعث از بین رفتن سریعتر باتری شود . 

همچنین استفاده از یک شارژر خوب می تواند به بهبود عملکرد و عمر باتری کمک بسزایی نماید . 

پیشنهاد ما برای شارژ باتری کوادکوپتر استفاده از پورت های USD کامپیوتر ها و لپ تاپ ها می باشد .

  • یک باتری بزرگتر

استفاده از باتری های بزرگتر و قوی تر لزوما نمی تواند بر افزایش زمان پرواز کوادکوپتر کمک کند .

 زیرا باتری های بزرگتر سنگینتر نیز هستند و باعث افزایش میزان مصرف انرژی بر طبق بند یک همین مقاله گردند .

  • تنظیم ارتفاع خودکار

برخی از دستگاهها دارای قابلیت تنظیم ارتفاع خودکار هستند 

که حذف این عملکرد (در صورت امکان) نیز می تواند بر افزایش توان باتری آنها کمک بسزایی نماید .

  • کوادکوپتر رادر زمان مناسب شارژ کنید

اگر عادت کردید باتری کوادکوپتر را چند روز قبل از استفاده شارژ کنید، توصیه می کنیم هر چه سریع تر این عادت را ترک کنید، 

چرا که طبق تحقیقات این کار باعث افت کیفیت باتری می شود و مدت زمان شارژدهی آن را کاهش می دهد.

رویکرد بهتر در این زمینه این است که تنها چند ساعت قبل از شروع پرواز باتری کوادکوپتر خود را شارژ کنید تا شاهد عملکرد بهتری در طول پرواز باشید.

 در این روش باتری قبل از شروع پرواز در بهترین حالت ممکن قرار خواهد داشت و از بالاترین میزان شارژ برخوردار خواهد بود.

مداومت پروازی

اگر شما خود را یک خلبان باتجربه در زمینه هدایت کوادکوپتر ها و پهپاد های کنترلی می دانید، 

می توانید گارد های محافظ و سایر اجزای اضافی را کنار بگذارید و به این ترتیب وزنکوادکوپتر را کاهش دهید.

همانطور که می دانید گارد های محافظ وظیفه محافظت از پروانه ها را بر عهده دارند

 و در مجموع ایمنی کوادکوپتر را تضمین می کنند. اما در صورتی که خلبان بتواند پرواز هایی ایمن را به اجرا در آورد، 

این گارد های محافظ و سایر اجزای ایمنی تنها باعث مصرف برق بیشتر و در نتیجه کاهش مدت زمان پرواز با کوادکوپترمی شوند.

جالب است بدانید که افراد مبتدی نیز می توانند این رویکرد را در پیش بگیرند، 

اما به شرطی که کوادکوپتر را به فضای باز انتقال دهند و پرواز را در محیط هایی عاری از موانع گوناگون به اجرا در آورند. 

به این ترتیب خطر برخورد با سایر اشیا کاهش پیدا می کند و شرایط لازم جهت جداسازی اجزای اضافی فراهم می شود.

لازم به ذکر است که بدنه هایی با روکش براق و فانتزی می توانند ظاهری جذاب و دیدنی را برای کوادکوپترشما به ارمغان بیاورند، 

اما از سوی دیگر باعث سنگین تر شدن کوادکوپتر می شوند و مدت زمان پرواز را کاهش می دهند.

بررسی راحت ایستگاه کنترل زمینی در Mission Planner

صفحه Flight Data ایستگاه کنترل زمینی ( GCS )

تصویر زیر نمای اصلی (H eads-up Display HUD )ایستگاه کنترل زمینی Mission Planner را نشان می دهد .

 پس از اتصال به دستگاه ، تله متری داده های Ardupilot را ارسال می کند .

ایستگاه کنترل زمینی

پهپاد

نمای مفصلی از HUD (با توضیحات ) در زیر آورده شده است .

ایستگاه کنترل زمینی

  Crosstrack error and turn rate

Heading direction

Bank angle

Telemetry connection link quality

GPS time

Altitude

Air speed

Ground speed

Battery status

Artificial Horizon

Aircraft Attitude

GPS Status

Current Waypoint Number > Distance to Waypoint

Current Flight Mode

نکاتی درباره استفاده از صفحه Flight D ata

نقشه زمانی موقعیت فعلی را نشان می دهد که یا از GPS و یا از شبیه ساز پرواز استفاده می کنید .

  • به یاد داشته باشید که چگونه افق های پهپاد شما کار می کنند : 
  • وقتی هواپیما به سمت راست کج می شود ، افق به سمت چپ کج می شود .( فقط سر خود را کج کنید و خواهید دید که منظورم چیست ).
  • برای وضعیت هواپیما ، خروجی ها به شرح زیر است :

W  PD ist :

فاصله تا ایستگاه راه بعدی بر حسب متر

Bearing ERR :

پهپاد شما تا چه حد از خط کامل تا نقطه راه بعدی فاصله دارد

A lt E RR :

پهپاد شما تا چه حد از ارتفاع مورد نظر فاصله دارد

W  P :

ایستگاه هدف بعدی

M ode :

دمود پروازی اتو مورد استفاده

Plane output به معنی خروجی autopilot از چهار کانال اول است .

شما می توانید با استفاده از Mission Planner و یا سایر GCS ها ، تغییر حالت و سایر دستورات را در هوا ایجاد کنید ،

 اما باید توجه داشته باشید که برای اجرای آنها اتوپایلوت تحت کنترل اتوماتیک باشد .

 هنگامی که سوئیچ RC شما در موقعیت Manual قرار دارد ، شما دیگر تحت کنترل خودکار قرار نمی گیرید 

و هیچ دستور دیگری از سمت ایستگاه زمینی اجرا نمی شود . 

برای اجرای دستورات M AV link باید روی یکی از مود های Stabilize ، Fly-by-Wire ، Auto یا مود های خودکار دیگر ) باشید .

شما می توانید صدای مورد استفاده در Mission Planner را تغییر دهید ،

فقط کافیت که به صفحه ی Window s Control Panel مراجعه کرده و Text to Speech را انتخاب کنید .

اگر روی صفحه ی H UD دوبار کلیک کنید ، این صفحه در صفحه ی جدیدی باز می شود

 و به شما این امکان را می دهد تا آن را روی صفحه نمایش جدیدی ، نمایش دهید

اگر بر روی Speed Guage دوبار کلیک کنید می توانید مقیاس حداکثر مورد نظر خود را تغییر دهید .

اگر Tuning checkbox را فعال کنید و روی tuning دوبار کلیک کنید

 می توانید داده های موجود در صفحه ی status را به صورت نمودار مشاهده کنید . 

این بدان معنی است که شما می توانید alt ، attitude یا بسیاری از گزینه های دیگر را در زمان واقعی مشاهده کنید .

می توانید به جای Google Maps از تصاویر دلخواه استفاده کنید . control + F را فشار دهید . 

این به شما امکان می دهد تا ارتودوکس های خود را بارگذاری کنید .

  Guided Mode (مود گاید – هدایت شونده )

کوادکوپتر

ایستگاه کنترل زمینی

یکی از ویژگی های متداول در پهپادهای حرفه ای ، کنترل ماموریت به صورت نقطه و کلیک در زمان واقعی است .

 اپراتور ها به جای اینکه فقط مأموریت های از پیش برنامه ریزی شده یا پرواز پهپاد را به صورت دستی انجام دهند ،

 فقط می توانند بر روی نقشه کلیک کرده و بگویند ” اکنون به اینجا برو “.

این ویژگی اکنون در Miission Planner پیاده سازی شده است . در نقشه GCS ،

می توانید بر روی نقشه راست کلیک کرده و Fly To Here را انتخاب کنید .

پهپاد تا زمانی که فرمان دیگری را دریافت نکند به آنجا پرواز خواهد کرد .

این حالت در Misson Planner حالت Guided نامیده می شود .

تعریف فوق العاده نقطه بازگشت در Mission Planner

تعریف نقطه ی بازگشت در Mission Planner

معمولاً هنگامی که یک هواپیما یا مولتی روتور وارد حالت بازگشت به خانه ( RTL – Return to Launch ) می شود

 ( معمولاً توسط autopilot failsafe راه اندازی می شود ) و به صورت پیش فرض به موقعیت Home بر می گردد ، 

اما اغلب مواردی وجود دارد که می تواند نامطلوب باشد .

به عنوان مثال ممکن است منطقه پر از افراد یا خانه ها باشد و سیستمی که در حالت RTL کار می کند 

ممکن است در وضعیتی قرار داشته باشد که دارای احتیاط شدید باشد !

همچنین ممکن است که نقشه پرواز به اندازه ی بزرگ باشد

 که در صورت ورود هواپیما به حالت RTL ، هواپیمای شما به مقصد که نقطه ی Home است نرسد .

به همین دلیل در این مقاله به شما نحوه ی تعریف چند نقطه ی بازگشت در Mission Planner را آموزش می دهیم .

 اگر یک هواپیما وارد حالت RTL شود به نزدیک ترین رالی پوینت حرکت خواهد کرد .

هواپیما سپس در آن مکان شروع به دور زدن دایره وار می کند ( loiter ) و مولتی روتور ها در آن نقطه فرود خواهند آمد .

نقطه بازگشت

کورل دراو

تنظیم نقطه ی بازگشت

برای تنظیم نقاط بازگشت در Misson Planner  به صورت زیر عمل کنید :

Rally Point طول و عرض جغرافیایی : برای تنظیم مکان Rally Point ) نقطه بازگشت 

( ، روی نقشه Flight Plan راست کلیک کرده و Rally Points > Set Rally Point را از فهرست ظاهر شده انتخاب کنید

 ( توجه داشته باشید که فقط در صفحه Flight Plan می توانید نقطه ی بازگشت تنظیم کنید ، نه صفحه Flight Data )

نقطه بازگشت

پهپاد

باید ارتفاع Rally loiter مشخص شود 

( توجه داشته باشید که ارتفاع پیش فرض برای Rally Points مقدار ارتفاع مشخص شده 

در مسیر حرکت است و این ارتفاع ، ارتفاع نسبت به موقعیت Home است)

نقطه بازگشت

برای ایجاد نقاط بازگشت دیگر نیز همین فرایند را تکرار کنید .

در انتها کافی است تا روی صفحه ی راست کلیک کنید 

و با انتخاب Rally Points > Upload ، نقاط بازگشت را روی دستگاه خود آپلود کنید .

موارد زیر را باید هنگام استفاده از نقاط Rally در نظر گرفت:

اطمینان حاصل کنید که ارتفاع Rally Point ها به اندازه کافی بالا هستند تا از برخورد زمین و ساختمان ها جلوگیری کنند .

به دلیل محدودیت حافظه داخلی در فلایت کنترلx ، تعداد نقاط بازگشت در هواپیما ها در عدد 10

 و برای مولتی روتور ها در عدد 6 محدود شده است ( ممکن است این محدودیت در فلایت کنترل های پیکس هاوک برداشته شود )

در هواپیما ها ، شعاع لویتر برای Rally Point همانند سایر نقاط loiter توسط پارامتر W P_LOITER_RAD تعیین می شود .

پارامترهای MAVLink که زیر نمایش داده شده اند ، رفتار Rally Point را کنترل می کند :

RALLY_LIMIT_KM حداکثر مسافت Rally Point ممکن از هواپیما است که برای یک رویداد RTL در نظر گرفته شود .

اگر تمام نقاط بازگشت از این فاصله از هواپیما بیشتر باشد ، از مکان Home برای دستور RTL ( در ارتفاع ALT_HOLD_RTL ) استفاده می شود ، 

مگر اینکه خانه از دورترین نقطه از Rally Point دور باشد . در این حالت از نزدیکترین نقطه بازگشت استفاده می شود

برای غیر فعال کردن این پارامتر کافی است تا مقدار آن را برابر 0 قرار دهید .

RALLY_TOTAL تعداد نقاط بازگشتی است که در حال حاضر مشخص شده است . این پارامتر با اضافه کردن 

و حذف Rally Points ، توسط ایستگاه کنترل زمین ( مثلاً Mission Planner )برای شما تنظیم می شود .

 این پارامتر به صورت اتوماتیک تنظیم می شود و قابلیت تغییر توسط کاربر را ندارد

اگر هیچ Rally Point را مشخص نکرده اید ، RALLY_TOTAL باید 0 باشد و از موقعیت Home برای رویدادهای RTL استفاده می شود .

تعریف فوق العاده نقطه بازگشت در Mission Planner

تعریف نقطه ی بازگشت در Mission Planner

معمولاً هنگامی که یک هواپیما یا مولتی روتور وارد حالت بازگشت به خانه ( RTL – Return to Launch ) می شود

 ( معمولاً توسط autopilot failsafe راه اندازی می شود ) و به صورت پیش فرض به موقعیت Home بر می گردد ، 

اما اغلب مواردی وجود دارد که می تواند نامطلوب باشد .

به عنوان مثال ممکن است منطقه پر از افراد یا خانه ها باشد و سیستمی که در حالت RTL کار می کند 

ممکن است در وضعیتی قرار داشته باشد که دارای احتیاط شدید باشد !

همچنین ممکن است که نقشه پرواز به اندازه ی بزرگ باشد

 که در صورت ورود هواپیما به حالت RTL ، هواپیمای شما به مقصد که نقطه ی Home است نرسد .

به همین دلیل در این مقاله به شما نحوه ی تعریف چند نقطه ی بازگشت در Mission Planner را آموزش می دهیم .

 اگر یک هواپیما وارد حالت RTL شود به نزدیک ترین رالی پوینت حرکت خواهد کرد .

هواپیما سپس در آن مکان شروع به دور زدن دایره وار می کند ( loiter ) و مولتی روتور ها در آن نقطه فرود خواهند آمد .

نقطه بازگشت

کورل دراو

تنظیم نقطه ی بازگشت

برای تنظیم نقاط بازگشت در Misson Planner  به صورت زیر عمل کنید :

Rally Point طول و عرض جغرافیایی : برای تنظیم مکان Rally Point ) نقطه بازگشت 

( ، روی نقشه Flight Plan راست کلیک کرده و Rally Points > Set Rally Point را از فهرست ظاهر شده انتخاب کنید

 ( توجه داشته باشید که فقط در صفحه Flight Plan می توانید نقطه ی بازگشت تنظیم کنید ، نه صفحه Flight Data )

نقطه بازگشت

پهپاد

باید ارتفاع Rally loiter مشخص شود 

( توجه داشته باشید که ارتفاع پیش فرض برای Rally Points مقدار ارتفاع مشخص شده 

در مسیر حرکت است و این ارتفاع ، ارتفاع نسبت به موقعیت Home است)

نقطه بازگشت

برای ایجاد نقاط بازگشت دیگر نیز همین فرایند را تکرار کنید .

در انتها کافی است تا روی صفحه ی راست کلیک کنید 

و با انتخاب Rally Points > Upload ، نقاط بازگشت را روی دستگاه خود آپلود کنید .

موارد زیر را باید هنگام استفاده از نقاط Rally در نظر گرفت:

اطمینان حاصل کنید که ارتفاع Rally Point ها به اندازه کافی بالا هستند تا از برخورد زمین و ساختمان ها جلوگیری کنند .

به دلیل محدودیت حافظه داخلی در فلایت کنترلx ، تعداد نقاط بازگشت در هواپیما ها در عدد 10

 و برای مولتی روتور ها در عدد 6 محدود شده است ( ممکن است این محدودیت در فلایت کنترل های پیکس هاوک برداشته شود )

در هواپیما ها ، شعاع لویتر برای Rally Point همانند سایر نقاط loiter توسط پارامتر W P_LOITER_RAD تعیین می شود .

پارامترهای MAVLink که زیر نمایش داده شده اند ، رفتار Rally Point را کنترل می کند :

RALLY_LIMIT_KM حداکثر مسافت Rally Point ممکن از هواپیما است که برای یک رویداد RTL در نظر گرفته شود .

اگر تمام نقاط بازگشت از این فاصله از هواپیما بیشتر باشد ، از مکان Home برای دستور RTL ( در ارتفاع ALT_HOLD_RTL ) استفاده می شود ، 

مگر اینکه خانه از دورترین نقطه از Rally Point دور باشد . در این حالت از نزدیکترین نقطه بازگشت استفاده می شود

برای غیر فعال کردن این پارامتر کافی است تا مقدار آن را برابر 0 قرار دهید .

RALLY_TOTAL تعداد نقاط بازگشتی است که در حال حاضر مشخص شده است . این پارامتر با اضافه کردن 

و حذف Rally Points ، توسط ایستگاه کنترل زمین ( مثلاً Mission Planner )برای شما تنظیم می شود .

 این پارامتر به صورت اتوماتیک تنظیم می شود و قابلیت تغییر توسط کاربر را ندارد

اگر هیچ Rally Point را مشخص نکرده اید ، RALLY_TOTAL باید 0 باشد و از موقعیت Home برای رویدادهای RTL استفاده می شود .

اتصال سروو به فلایت کنترل و انجام تنظیمات با Mission Planner

هواپیما های مدل و مولتی روتور ها می توانند از سروو ها برای هر منظور استفاده کنند ،

 از جمله : دکمه شاتر دوربین ، باز کردن چتر نجات یا رها کردن اشیاء .

این سروو ( سروو ها ) را خلبان می تواند مستقیما از طریق سوئیچ فرستنده 

یا از طریق دستورات ارسال شده از ایستگاه زمینی یا به عنوان بخشی از مأموریت ، کنترل کند .

اتصال سروو به فلایت کنترل پیکس هاوک

در صورت استفاده از مولتی روتور ، سروو را به خروجی AUX OUT 1 تا 4 وصل کنید .
از اتصال به خروجی های اصلی 1 تا 8 اجتناب شود زیرا این بروزرسانی ها در 400 هرتز انجام می شود .

اگر از هواپیما یا ماشین کنترلی استفاده می کنید که همه پین ها در 50hz به روز می شود ، 

از پین های استفاده نشده ی MAIN OUT یا AUX OUT 1 تا 4 می توانید استفاده کنید .

AUX OUT 5 و 6 به طور پیش فرض قابل استفاده نیست زیرا به عنوان رله قرار داده شده اند .
با تنظیم پارامتر BRD_PWM_COUNT روی 6 و تنظیم RELAY_PIN و RELAY_PIN2 به 1- می توانید

 این پین ها را به خروجی های Servo ( سروو ) تغییر دهید .

فلایت کنترل پیکس هاوک قابلیت تامین برق سروو را ندارد و باید برق مورد نیاز سروو ها را از BEC یا اسپید کنترل ها دریافت کنید .

کنترل servo به عنوان شاتر دوربین

سروو را می توان از سوئیچ auxiliary 7 یا 8 در مولتی روتور شروع کرد .

اگر می خواهید سروو به یک موقعیت حرکت کند و پس از چند لحظه دوباره به موقعیت اصلی خود بازگردد ،

 می توانید از یک دستور در ماموریت استفاده کنید .

موقعیت و ارتفاع مولتی روتور هر بار که سروو بکار گرفته شود در dataflash ثبت می شود .

بدی استفاده از روش شاتر دوربین این است که سروو فقط می تواند به دو حالت از پیش تنظیم شده منتقل شود .

کنترل سروو به عنوان سروو

روش سنتی کنترل یک سروو فقط به عنوان بخشی از یک مأموریت انجام می شود ( یعنی حالت AUTO ).
برای این کار دستور العمل های زیر را پیش بگیرید .

از ایستگاه زمینی خود به اتوپایلوت متصل شوید .

در صفحه Config/Tuning > Full Param eter List اطمینان حاصل کنید که SERVOx_FUNCTION ( یا RCx_FUNCTION )

 برای سروو روی صفر تنظیم شده است 

( یعنی SERVO9_FUNCTION = 0 باشد زمانی که سروو به AUX OUT2 پیکس هاوک متصل باشد ).

دکمه ی Write Params را فشار دهید .

کوادکوپتر

اتصال به فلایت کنترلر

کوادکوپتر

مأموریت مورد نظر خود را برای پرواز ایجاد کنید و یک دستور DO_SET_SERVO اضافه کنید

 و شماره سرووی ( به عنوان مثال 10 ) را در قسمت Ser No و مقدار PW M ( معمولاً بین 1000 تا 2000 ) در قسمت PW  M وارد کنید .

اتصال به فلایت کنترلر

کوادکوپتر

توجه داشته باشید که دستور DO_SET_SERVO یک do command است 

به این معنی که می توان آن را تنها بین ایستگاه های بین راه اجرا کرد .

 بنابراین نباید اولین یا آخرین دستور در ماموریت باشد . این بلافاصله پس از عبور از ایستگاه قبلی اجرا خواهد شد .

تست کردن سروو توسط Mission Planner

صفحه Mission Planner Flight Data شامل یک برگه servo در پایین سمت راست است 

که می تواند برای آزمایش صحیح حرکت سروو های اتصال یافته به فلایت کنترل پیکس هاوک استفاده شود .

 

اتصال به فلایت کنترلر

 

کالیبره کردن رادیو کنترل در نرم افزار mission planner

در این مقاله آموزش کالیبره کردن رادیوکنترل در نرم افزار ایستگاه کنترل زمینی Mission Planner را قرار داده ایم .

کالیبره کردن رادیوکنترل در Mission Planner

فرستنده های RC به خلبان اجازه می دهند حالت پرواز را تنظیم کنید ، حرکت و جهت یابی خودرو را کنترل کند

 و همچنین سایر اتصالات به کانال های aux را روشن یا خاموش کند ( مانند باز و بسته کردن لندینگیر ها )

کالیبره ی رادیو کنترل بیشترین ، کمترین و میزان trim هر کانال را دریافت می کند

 تا آردوپایلوت بتواند به درستی از این مقادیر استفاده کند .

بررسی تنظیمات فرستنده ( رادیوکنترل )

  • اطمینان حاصل کنید که باتری از پرنده ی شما جدا شده است .
    ممکن است طی فرایند کالیبراسیون رادیو کنترل ، پهپاد شما آرم شود .
  • اطمینان حاصل کنید که گیرنده رادیو کنترل به فلایت کنترل دستگاه متصل است .
  • فرستنده خود را روشن کنید و تمامی trim ها را در وسط قرار دهید .
  • فلایت کنترل خود را استفاده از کابل USB به کامپیوتر متصل کنید .
  • بر روی Mission Planner ، دکمه Connect را فشار داده 
  • و به صفحه ی IN ITIAL  SETUP > Mandatory Hardware > Radio Calibration بروید .
  • در این صفحه باید تعدادی ستون سبز رنگ ظاهر شود . اگر هیچ نوار ظاهر نمی شود ،

LED گیرنده را بررسی کنید :

    • اگر LED گیرنده خاموش بود ، اتصالات بین رسیور و فلایت کنترل را بررسی کنید .
      به دنبال کانکتورهایی باشید که ممکن است وارونه نصب کرده باشید .
    • اگر چراغ قرمز را چه به صورت چشمک زن و چه به صورت مداوم روشن مشاهده کردید ، 
    • به دفترچه راهنمای رادیوکنترل خود مراجعه کنید .

کالیبره کردن رادیو کنترل

کوادکوپتر

کانال های ورودی

با حرکت دادن استیک ها و سوئیچ ها و مشاهده حرکت سوتون های سبز رنگ ، نقشه ی کانال ها را در فرستنده بررسی کنید 

( یعنی بررسی کنید که کدام کانال های ورودی توسط استیک ها و سوئیچ ها کنترل می شوند )

اگر این اولین باری باشد که فرستنده به فلایت کنترل با فریمور آردوپایلوت متصل می کنید ،

 احتمالاً نیاز به تغییر نقشه کانال های فرستنده باشد 

و به طور معمول این کار روی خود فرستنده با استفاده از منوی پیکربندی داخلی خود رادیو کنترل انجام می شود .

    • تعیین کنید که فرستنده شما Mode1 یا Mode2 است.
    • استیک رول ( Roll ) باید کانال 1 را کنترل کند .
    • استیک پیچ ( Pitch ) باید کانال 2 را کنترل کند .
    • استیک تراتل ( Throttle ) باید کانال 3 را کنترل کند .
    • استیک یاو ( Yaw ) باید کانال 4 را کنترل کند .
    • سوئیچ 3 موقعیت ( برای کنترل مود پرواز ) باید برای کنترل کانال 5 ( در صورت استفاده از مولتی روتور ) 
    • یا کانال 8 ( در صورت استفاده از ماشین کنترلی یا هواپیما ) تنظیم شود .
      با تنظیم پارامتر FLTMODE_CH یا MODE_CH می توانید این کانال را جابجا کنید .
    • در مولتی روتور و ماشین کنترلی ها ، دو یا سه سوئیچ موقعیت باقی مانده را می توان برای کنترل عملکرد های کمکی از آنها در کانال های 7 تا 12 تنظیم کرده و استفاده کنید .
  • استیک های رول ، پیچ ، تراتل و یاو را تکان دهید و از حرکت میله های سبز در جهت صحیح اطمینان حاصل کنید :
    • برای کانال های رول ، تراتل و یاو میله های سبز باید به همان جهت که استیک های فرستنده حرکت می کنند ، حرکت کند .
    • برای کانال پیچ میله ی سبز باید در خلاف جهت استیک رادیو کنترل حرکت کند .
    • اگر یکی از میله های سبز در جهت نادرست حرکت کند ، می توانید کانال را در خود فرستنده معکوس کنید

اگر معکوس کردن کانال در فرستنده امکان پذیر نباشد ، 

می توانید کانال را در ArduPilot با انتخاب گزینه ی Reversed در کنار هر کانال ( فقط هواپیما و ماشین کنترلی ) ، کانال را معکوس کنید .

اگر جعبه چک قابل مشاهده نباشد ، می توانید کانال را با تغییر مستقیم پارامتر RCx_REVERSED ) 

به جایی x شماره ی کانال ورودی که از 1 تا 4 است را قرار دهید ) معکوس کنید .

کالیبره کردن رادیو کنترل

کالیبره رادیوکنترل

  • در برنامه ی Mission Planner به صفحه ی INITIAL SETUP > Mandatory Hardware > Radio Calibration بروید .
  • بر روی دکمه Calibrate Radio سبز پایین – سمت راست کلیک کنید .
  • OK را زمانی که رادیو ی شما روشن ، باتری از دستگاه قطع و ملخ ها را باز کرده اید ، بفشارید .

کالیبره کردن رادیو کنترل

کوادکوپتر

استیک های کنترل فرستنده و کلیدهای آن را در محدوده ی خود حرکت دهید .
خطوط قرمز در میله های کالیبراسیون ظاهر می شوند تا حداقل و حداکثر مقادیر دیده شده تاکنون نشان داده شود

کالیبره کردن رادیو کنترل

  • سپس گزینه ی Click when Done را فشار دهید .
  • یک پنجره باز شده که داده ها را نمایش می دهد .
    اطمینان حاصل کنید که تمام استیک های رادیو شما در مرکز قرار دارد و تراتل پایین است و برای ادامه ، روی OK کلیک کنید .
  • Mission Planner خلاصه ای از داده های کالیبراسیون را نشان می دهد . مقادیر عادی در حدود 1100 برای حداقل ها و 1900 برای حداکثر ها است .

کالیبره کردن رادیو کنترل

پایان کالیبره کردن رادیوکنترل .

برای دریافت اطلاعات بیشتر راجع به رادیو کنترل ها به شما پیشنهاد می شود : رادیو کنترل چیست ؟

دریافت گزارشات پرواز تله متری با Mission Planner

هنگامی که ArduPilot را از طریق تله متری به کامپیوتر متصل می کنید ، 

گزارشات پرواز از تله متری ( Telemetry logs معروف به tlogs ) توسط ایستگاه زمینی دریافت و ضبط می شوند .
در این مقاله نحوه ی تنظیم و دسترسی به گزارشات پرواز دریافت شده توسط Telemetry را توضیح می دهیم .

دریافت گزارشات پرواز از تله متری

چه موقع و کجا این گزارشات ایجاد می شود ؟!

tlogs پیام های ضبط شده ی تله متری MAVLink هستند که بین autopilot و ایستگاه زمین ارسال می شود 

و بطور خودکار لحظه ای که دکمه اتصال را در ایستگاه زمینی فشار می دهید ، ایجاد می شود .

در صورت استفاده از Mission Planner ، پرونده هایی با فرمت YYYY-MM-DD hh-mm-ss.tlog 

در زیر پوشه logs در پوشه نصب Mission Planner یا مکان مورد نظر خود 

را با مراجعه به صفحه ی Config/Tuning و تغییر آدرس Log Patch تغییر دهید .

علاوه بر پرونده های tlog. ، پرونده های rlog. نیز ایجاد می شوند.

 اینها حاوی تمام داده های tlog. به علاوه خروجی اشکال زدایی اضافی از برنامه ریز ماموریت است.

 اما نمی توان آن ها را تجزیه و پخش کرد ، بنابراین باید نادیده گرفته شوند .

تنظیم سرعت تبادل داده

سرعت مطلوب خود برای ارسال داده ها از اتوپایلوت به ایستگاه زمینی را می توان با مراجعه به

  Config/Tuning > Planner ، قسمت Telemetry Rates را تنظیم کنید .

 از آنجا که کلیه داده های ارسال شده از طریق telemetry نیز در tlog ثبت می شود ، 

این امر همچنین میزان داده های ذخیره شده در tlogs را کنترل می کند .

توجه داشته باشید که به دلیل محدودیت های پهنای باند ، 

میزان واقعی داده های ارسال شده و ذخیره شده ممکن است پایین تر از سرعت تنظیم شده باشد .

تله متری

کوادکوپتر

بازپخش ماموریت

با انجام فرایند زیر ، می توانید ماموریت را بازپخش کنید :

  • صفحه Flight Data را در Mission Planner باز کنید .
  • بر روی بخش Telemetry Logs کلیک کنید .
  • Load Log را انتخاب و فایل tlog پرواز را پیدا کنید .
  • Play را فشار دهید .

تله متری

همچنین شما می توانید به هر قسمت از داده های پرواز که مد نظرتان است بروید ویا سرعت پخش را تغییر دهید .

 

کوادکوپتر

 

کنترل دوربین در ماموریت های خودکار در نرم افزار m ission planner

کوادکوپتر

در این مقاله به بررسی کنترل دوربین در ماموریت های خودکار ( Mission Planner ) ، دستورات دوربین و گیمبال در آردوپایلوت

 و نحوه ی استفاده از این دستورات در Mission Planner برای تعریف ماموریت نقشه برداری با دوربین می پردازیم .

  • کنترل دوربین در ماموریت های خودکار
  • بررسی اجمالی دستورات دوربین و گیمبال در آردوپایلوت

تعریف یک ماموریت دوربین تقریباً مشابه برنامه ریزی یک ماموریت با مشخص کردن مسیر حرکت و رویداد ها است.

تنها تفاوت این است که در یک مأموریت دوربین ، شما دستوراتی را برای فشردن دکمه ی شاتر دوربین در ایستگاه های راه 

یا در فواصل منظم هنگام حرکت دستگاه مشخص می کنید .

اگر دوربین روی یک گیمبال سوار شده باشد ، شما همچنین می توانید جهت گیمبال را تنظیم کنید ، 

یا آن را در یک نقطه ی خاص ثابت کنید .

برای ماموریت های ساده می توانید ایستگاه های بین راه و دستورات دوربین را به صورت دستی مشخص کنید .

 برای مسیرهای پیچیده تر و بررسی های شبکه ، Mission Planner با فراهم کردن ابزارهایی برای تولید خودکار 

ماموریت مورد نیاز برای مناطق دلخواه ، کار را آسان می کند .

  • دستورات دوربین ( Camera commands )

DO_SET_CAM_TRIGG_DIST :

شاتر دوربین را در فواصل منظم فشرده شود .

 این بیشتر برای استفاده در نقشه برداری هوایی استفاده می شود .

DO_DIGICAM_CONTROL :

هر بار که این دستور فرا خوانده می شود ، شاتر دوربین را یک بار فشرده می شود .

  • دستورات گیمبال دوربین

اگر از یک گیمبال دوربین استفاده می شود ، می توانید موقعیت دوربین ( yaw ، tilt ، roll ) را تنظیم کنید 

یا آن را در یک منطقه خاص ( ROI ) قرار دهید :

DO_SET_ROI :

دوربین را به سمت یک منطقه مورد نظر مشخص ( موقعیت ، به همراه ارتفاع ) هدف قرار دهید .

DO_MOUNT_CONTROL :

گیمبال را با رول ، پیچ و یاو مشخص شده قرار دهید .

  • دستورات سروو و رله

با استفاده از دستورات DO_SET_SERVO یا DO_SET_RELAY به ترتیب ، 

سروو ها و خروجی رله ها می توانند به سخت افزار وصل شده و در حین مأموریت ها فعال شوند .

یکی از کاربردهای احتمالی برای این خروجی ها ، کنترل ویژگی های دوربین غیر از شاتر است 

( برای مثال ، تنظیم میزان بزرگنمایی یا تغییر حالت عکس برداری به حالت فیلم برداری )

  • انواع ماموریت خودکار

Mission Planner از گزینه های Auto W aypoint زیر پشتیبانی می کند . 

برای دسترسی به این موارد ، صفحه Flight Plan را باز کنید ، 

روی نقشه راست کلیک کرده و از زیر منوی Auto W  P یکی از گزینه را انتخاب کنید :

Create W  P  Circle :

دایره ایستگاه های بین راه را ایجاد کنید .

Area :

مساحت چند ضلعی فعلی ( در صورت تعریف ) را نشان می دهد .

Create Spline Circle :

دایره ای که در آن ارتفاع نقاط ایستاده از خط طولی ( مربوط به وسایل نقلیه پرواز ) پیروی می کند .

( Survey ( Grid:

به طور خودکار ایستگاه های بین راه و فرمان های کنترل دوربین را برای بررسی چند ضلعی مشخص ایجاد کنید .

( Survey ( Gridv2 :

در دست ساخت ! این یک کنترل شبکه ساده تر برای ایجاد یک منطقه نقشه برداری مستطیلی است .

Sim pleGrid :

یک شبکه نظرسنجی خودکار ایجاد شده است . کنترل دوربین تعریف نشده است ، بنابراین باید به صورت جداگانه اضافه شود .

 

کوادکوپتر

 

آشنایی با نرم افزار میشن پلنر

کوادکوپتر

 نرم افزار Mission Planner چیست ؟

یک برنامه ایستگاهی کنترل هواپیما، هلیکوپتر، پهپاد، فضانورد و بخشی از پروژه  منبع ‌باز ار دوپایلوت برای برنامه‌ریزی 

و کنترل ماموریتهای هوایی و راه‌اندازی مسیرهای پروازی، اتصال قطعات جانبی، پیکربندی تنظیمات دستگاه، 

کالیبره کردن سنسورها، مشاهده لاگهای پرواز و اطمینان از عملکرد آن در یک محیط کنترل زمینی و مجازی است. 

این نرم افزار به عنوان یک ابزار پیکربندی و مکملی پویا برای کنترل وسایل پروازی دارای هوش مصنوعی قابل استفاده است 

و امکان برقراری ارتباط با دستگاه پروازی از طریق یواس‌بی، رادیو تله‌متری، بلوتوث و یا اتصال به IP را دارد.

Mission Planner یک ایستگاه کنترل زمینی برای هواپیما ها ، مولتی روتور ها و . . . است .
این نرم افزار تنها روی سیستم عامل ویندوز قابل اجراست .

نرم افزار Mission Planner می تواند به عنوان یک ابزار پیکربندی 

یا به عنوان یک مکمل کنترل پویا برای وسیله نقلیه اتوناموس مورد استفاده قرار گیرد.

در اینجا بخشی از کار هایی که می توانید با Mission Planner انجام دهید ، قرار داده شده است :

  • فریمور را درون برد اتوپایلوت ( یعنی سری Pixhawk ) که وسیله نقلیه شما را کنترل می کند ، بارگذاری کنید .
  • ستاپ ، کانفیگور و تنظیم وسیله نقلیه خود را برای عملکرد مطلوب .
  • برنامه ریزی ، ذخیره و بارگذاری ماموریت های خودکار ( اتوماتیک ) با کلیک روی یک نقطه در Google یا نقشه های دیگر برای مشخص کردن مسیر حرکت .
  • گزارش ماموریت ایجاد شده توسط اتوپایلوت را ، بارگیری و تجزیه و تحلیل کنید .
  • با استفاده از سخت افزار تله متری می توانید :
    • وضعیت وسیله نقلیه خود را هنگام کار کنترل کنید .
    • ثبت گزارشات مربوط به تله متری که بیشتر گزارشات مربوط به برد اتوپایلوت شما زا شامل می شود .
    • مشاهده و آنالیز گزارشات تله متری .
    • وسیله نقلیه خود را در حالت FPV کنترل کنید .

تاریخچه

نرم افزار Mission Planner یک برنامه open source رایگان است که توسط مایکل اوبورن ( Michael Oborne )

 برای پروژه اتوپایلوت لایه باز  APM ساخته شده است .

صفحه راهنما :

با کلیک بر روی گزینه ی Help در بالای نرم افزار Mission Planner ، صفحه ای باز می شود 

که اطلاعات کاملی در باره ی Mission Planner به شما نمایش می دهد.

با فشردن دکمه ی Check for Updates ، روزرسانی های موجود برای Mission Planner را به صورت دستی بررسی می کند .

Mission Planner هنگام راه اندازی ، به طور خودکار ، بروزرسانی ها را بررسی می کند و در صورت وجود بروزرسانی ، به شما اطلاع می دهد.

لطفاً همیشه جدیدترین نسخه Mission Planner را اجرا کنید ، اگرچه لازم نیست بیشتر از زمان راه اندازی ، بروزرسانی ها را بررسی کنید .

  • کمک گرفتن:

پشتیبانی از میژن پلنر توسط جامعه کاربرانی مثل ما و شما تهیه می شود.کلیه اسناد و مدارک توسط کاربرانی ایجاد می شود 

که وقت خود را داوطلبانه صرف این کار می کنند .

برخی از ویژگیهای نرم افزار MissionPlanner عبارتند از:

  • برنامه‌ریزی پرواز و ماموریتهای هوایی هواپیما، هلیکوپتر، پهپاد، فضانورد و دیگر وسایل پروازی داری هوش مصنوعی
  • شناسایی ورودی‌ها و ایستگاه‌های بین راه با استفاده از نقشه گوگل، بینگ، اپن استریت و …
  • قابلیت برقراری ارتباط با دستگاه از طریق یواس‌بی، رادیو تله‌متری، بلوتوث و یا اتصال به IP
  • بارگیری، ذخیره و تجزیه و تحلیل سیاهه‌های مربوط به ماموریت با قابلیت سنجش از دور
  • سازگاری با سخت افزارهای تله‌متری برای نظارت گسترده‌تر بر اتوپایلوت
  • بارگذاری فریم‌ور و اتصال فلاینت کنترلهای apm و px4 در اتوپایلوت
  • پیکربندی و تنظیم وسیله نقلیه برای رسیدن به عملکرد مطلوب
  • امکان تعریف ایستگاه های بین راهی مجاز برای کنترل دستگاه
  • امکان دریافت فایل گزارشهای ماموریت و تجریه و تحلیل آنها
  • امکان مشاهده خروجی از ترمینال سریال AMP
  • دارای رابط شبیه‌ساز پرواز برای کنترل پهپاد
  • امکان پیکربندی تنظیمات AMP برای ایرفریم

کوادکوپتر

 

آموزش پرواز کوادکوپتر (قسمت 3)

کوادکوپتر

یک خلبان خوب علاوه بر این که می تواند کواد کوپتر را بدون استفاده از قابلیت قفل ارتفاع در ارتفاع ثابت

 و نقطه مشخصی در هوا نگه دارد، فرود نرمی را نیز دارد.

بنابراین یکی از تمرین های مهم شما برای مهارت در خلبانی توانایی نگه داشتن کواد کوپتر در یک ارتفاع مشخص

 در آسمان و همچنین فرود آرام آن بر روی زمین است.

برای شناوری از دریچه گاز (throttle) استفاده کنید

 و پس از رسیدن به ارتفاع مورد نظر با تکان های بسیار کوچک تراتل سعی کنید کوادکوپتر را در یک ارتفاع مشخص نگه دارید .

ممکن است نیاز پیدا کنید تا کمی جوی استیک سمت چپ را به آرامی تکان دهید

 تا بتوانید موقعیت کوادکوپتر را در یک نقطه مشخص حفظ کنید 

نکته مهم

نکته مهمی که در اینجا باید به آن توجه کنید حرکت های بسیار ریز جوی استیک ها برای حفظ موقعیت پهپاد در آسمان است.

برای پرواز صحیح کوادکوپتر به سمت چپ ، راست، عقب و جلو باید تراتل (throttle) را به صورت ثابت نگه داشته 

و با استفاده از جوی استیک سمت راست در جهتی که می خواهید حرکت کنید کوادکوپتر را هدایت کنید.

 برای تمرین انجام صحیح این حرکت مراحل زیر را گام به گام اجرا کنید:

    در ابتدا کوادکوپتر را در حالت شناوری نگه دارید

    سپس جوی استیک سمت راست را به سمت جلو حرکت دهید تا پهپاد به سمت جلو حرکت کند

    حالا جوی استیک سمت راست را به آرامی به عقب برگردانید تا کوادکوپتر شما به موقعیت اولیه خود بازگردد.

    همین کار را برای جهت های چپ و راست چندین بار انجام دهید تا در انجام آن به خوبی مسلط شوید

    پس از آن با استفاده از جوی استیک سمت چپ (Yaw) می توانید سر پهپاد را به هر سمتی که میخواهید حرکت کنید تنظیم کرده

 و پرواز پیشرفته تری را از خود به نمایش بگذارید.

حال زمان آن رسیده تا خود را برای پرواز در یک منطقه محدود‌تر آماده یک مربع فرضی در نظر بگیرید

 و از یک گوشه آن پرواز را آغاز کنید. سپس به گوشه دیگری از مربع رفته و سعی کنید از محدوده مورد نظر خود خارج نشوید.

 چند بار این کار را در یک مربع بزرگ انجام دهید تا به خوبی بر آن مسلط شوید 

و سپس مربع در نظر گرفته شده را کوچکتر و کوچکتر کنید تا بتوانید مهارت خود را برای پرواز در فضاهای بسته افزایش دهید.

الگوی مربعی به دلیل تشکیل شدن از چهار مسیر صاف ساده تر از پرواز در یک الگوی دایره ای است. 

پس از اینکه به خوبی برای پرواز در یک فضای مربعی آماده شدید وقت آن رسیده تا پرواز در یک فضای دایره‌ای را تمرین کنید.

 برای این کار لازم است تا از pitch ،  roll و throttle به صورت همزمان استفاده کنید. 

باید از تراتل (throttle) برای بلند کردن پهپاد استفاده کرده و سپس تصمیم بگیرید

 که می خواهید در جهت عقربه های ساعت پرواز کنید یا برخلاف آن.  

فرض کنید که در این مثال پرواز در جهت عقربه های ساعت صورت بگیرد.

برای این کار باید کواد کوپتر را رو به روی خود قرار داده

 و جوی استیک سمت راست را به صورت مورب به سمت راست و بالا (شمال شرقی) حرکت دهید.

 در این لحظه باید pitch و roll به صورت همزمان به کار ببرید تا کواد کوپتر شما پرواز دایره ای را به سمت عقربه های ساعت آغاز کند.

بعد از اینکه کوادکوپتر کمی مسیر کمان دایره را طی کرد باید به آرامی پهپاد را به سمت راست متمایز کرده 

و همزمان از roll استفاده کنید. این کار باعث می‌شود که کوادکوپتر شما به سمت راست حرکت کرده و در دایره فرضی تان باقی بماند.

سپس باید کم کم جوی استیک سمت راست را به صورت مورب به سمت پایین و راست حرکت دهید

 تا کوادکوپتر بتواند همچنان مسیر دایره ای را در محدوده مورد نظر شما طی کند.

برای ادامه هم کافیست با جوی استیک سمت راست و تغییر آن به سمت چپ 

و سپس به صورت مورب و به سمت چپ بالا (شمال غربی) دایره فرضی که کوادکوپتر شما در آن قرار دارد را کامل کنید.

بدون شک اگر تاکنون رادیو کنترل کوادکوپتر را به دست نگرفته باشید درک مطالب گفته شده اندکی دشوار خواهد بود.

این بسیار طبیعی است، پس نگران نباشید و برای تمرین یک کوادکوپتر کوچک خلبانی تهیه کنید

 تا بتوانيد تمامی مفاهیم ذکر شده را به خوبی لمس کنید.

 

کوادکوپتر

 

آموزش پرواز کوادکوپتر (قسمت2)

  

این مهم چیزی نیست جز آشنایی دقیق با رادیو کنترل ، دکمه های آن 

و دیگر فاکتورهای کاربردی آن که در این قسمت از مقاله به آن پرداخته شده است. 

آموزش پرواز کوادکوپتر

کوادکوپتر

رادیو کنترل ها در شکل و ابعاد مختلفی ساخته می شود و دارای ویژگی های متفاوتی هستند . 

ولی  بخش‌های خاصی از آن برای تمام رادیوکنترل ها و ترانسمیترها یکسان است که در اینجا به معرفی آن بخش ها خواهیم پرداخت.

جوی استیک سمت راست

همانطور که در فصل دوم گفته شد جوی استیک سمت راست برای کنترل roll و pitch مورد استفاده قرار میگیرد.

به عبارت دیگر جوی استیک سمت راست، کوادکوپتر را به سمت راست و چپ و عقب و جلو حرکت می‌دهد.

جوی استیک سمت چپ

جوی استیک سمت چپ به کنترل yaw و throttle اختصاص دارد.

 به عبارت دیگر کوادکوپتر شما با تغییر جوی استیک سمت چپ می تواند ارتفاع خود را کم و زیاد کرده 

و در جهت عقربه های ساعت یا برخلاف آن به صورت درجا چرخش کنند.

دکمه های Trim :

هر کنترلر دارای دکمه های برای تغییر تریم و تنظیم yaw ، throttle، roll و pitch است که در تصویر زیر نشان داده شده است.

آموزش پرواز کوادکوپتر

کوادکوپتر

ممکن است گاهی به خصوص در زمانی که برای اولین بار کوادکوپتر خود را به پرواز در می آورید متوجه شوید

 که پهپاد در آسمان به صورت کج پرواز کرده و به یک سمت متمایل می شود.

 دلیل این امر نامتعادل بودن تنظیمات رادیو کنترل است که با استفاده از Trim باید آن را به صورت متعادل در بیاورید .

هنگامی که مشغول آموزش و یادگیری چگونگی پرواز با یک کوادکوپتر هستید، 

دانستن و درک اینکه ربات رو به روی شما از چه قسمتهای اساسی تشکیل شده بسیار مهم است.

 دلیل اهمیت این موضوع آن است که اگر مشکلی پیش بیاید و یا پرواز نامتعادلی داشته باشید 

می توانید به راحتی مشکل را تشخیص داده و آن را رفع کنید. پس بهتر است بدانید دقیقاً با چه چیزی طرف هستید!

قسمت های اصلی یک کوادکوپتر شامل:

  • ایرفریم
  • موتورها 
  •  اسپید کنترل
  •  برد فلایت کنترل
  •  رادیو کنترل یا ترانسمیتر 
  • ریسیور 
  • ملخ 
  • باتری و شارژر

ایرفریم

ایرفریم یا بدنه یک کوادکوپتر همان چیزی است که تمام قطعات دیگر را به یکدیگر متصل می کنند.

 ایرفریم یک کوادکوپتر می توانند دارای شکل‌های مختلفی از جمله X و + داشته باشد.

اگر قصد داشته باشید خودتان یک کوادکوپتر بسازید اندازه و وزن ایرفریم از نکات مهمی است 

که باید در انتخاب آن دقت بالایی به خرج دهید، چون کارایی کوادکوپتر شما بستگی شدیدی به انتخاب ایرفریمتان دارد.

موتورها

موتور همان قسمتی است که ملخ ها به چرخش در می آورد و ملخ ها همان بخشی هستند

 که هوا را به سمت پایین حرکت داده و کوادکوپتر را از زمین بلند میکنند.

کوادکوپتر به چهار موتور نیاز دارد و برای هرکدام یک ملخ لازم استو هر چقدر Kv یک موتور بالاتر باشد

 موتور می‌تواند با سرعت بالاتری به چرخش در بیاید.

Kv به معنی تعداد چرخش موتور بر دقیقه به ازای هر ولت است.

 بنابرین موتوری با هزار Kv می توانند ۱۰ هزار دور بر دقیقه در حالتی که هیچ باری را متحمل نیست بزند.

اسپیدکنترل

اسپید کنترل وسیله ای است که بین باتری و موتور قرار می گیرد 

و انرژی دریافتی از باتری را به‌صورت سیگنال به موتور ارسال می‌کنند تا دستور چرخش موتور صادر شود. 

موتور های شما در هر لحظه می‌توانند با سرعت های مختلفی بچرخند

 و این همان چیزیست که به یک خلبان اجازه می‌دهد با کوادکوپتر خود مانور داده و تغییر جهت دهد. 

تمام این ها توسط اسپید کنترل هدایت می‌شود، بنابراین این قسمت نقش بسیار مهمی در کنترل کواد کوپتر دارند.

برد فلایت کنترل

فلایت کنترل به عنوان فرمانده عملیات پروازی کوادکوپتر تلقی می شود. 

این بخش شتاب سنجها و ژیروسکوپ ها را کنترل میکند 

و همچنین سرعت چرخش هر موتور را بسته به دستورات خلبان تغییر می‌دهد.

 

رادیو کنترل

رادیو کنترل پل ارتباطی شما و پهپاد بدون سرنشین تان است.

 دستورات شما توسط رادیو کنترل به فلایت کنترل روی کوادکوپتر رسیده 

و توسط دستورات ارسالی از فلایت کنترل به اسپید کنترل بر روی موتور ها و ملخ ها اجرا می شود.

ملخ ها 

هر کوادکوپتر دارای چهار ملخ است که با کمک آنها هوای اطراف خود را به جریان انداخته و پرواز می کند.

باتری و شارژر

یکی دیگر از بخش های بسیار مهم یک کوادکوپتر باتری آن است. 

بدون باتری هرگز نخواهید توانست پرواز کنید. باتری برای ادامه حیات نیاز به یک شارژر دارد. 

کیفیت شارژر در طول عمر باتری تاثیر بسزایی دارد بنابراین بهتر است برای خرید شارژ بهترین‌ها را انتخاب کنید.

چک لیست قبل از پرواز

بدون شک بهتر است قبل از پرواز برای اینکه یک پرواز امن و مطمئن با کیفیت بالایی داشته باشید 

به چند نکته توجه کنید در اینجا لیستی از فاکتورهایی که لازم است قبل از پرواز آنها را چک کنید آورده شده است:

  • اگر کوادکوپتر شما دارای دوربین است، بهتر است بررسی کنید کارت حافظه در داخل آن قرار داشته باشد.
  • اطمینان حاصل کنید که باتری رادیو کنترل به اندازه کافی شارژ دارد.
  • اطمینان حاصل کنید که باتری کوادکوپتر به اندازه کافی شارژ دارد.
  • از قرار گیری صحیح باتری در کوادکوپتر اطمینان حاصل کنید.
  • مطمئن شوید که تمامی ملخ‌ها روی موتورها محکم بسته شده اند و شل نیستند.
  • دیگر قسمت‌های کوادکوپتر را بررسی کنید و  مطمئن شوید که هیچ یک از قطعات در جای خود تکان نمی‌خورند و شل نیستند.
  • اگر کوادکوپتر شما نیاز به کالیبراسیون و قفل ماهواره دارند منتظر بمانید تا این عملیات به پایان برسد.
  • اطمینان حاصل کنید که فضای کافی برای پرواز دارید.
  • کوادکوپتر را روی زمین قرار داده و سه یا چهار قدم و به اندازه فاصله ایمن عقب‌تر بروید.
  • در حین پرواز حواستان به مکان کوادکوپتر باشد تا اگر از محدوده سیگنال خارج شد 

      بتوانید موقعیت حدودی آن را تعیین کنید. محدوده‌ی فرستنده را در ذهن داشته باشید 

    و اجازه ندهید که کوادکوپتر شما از آن فراتر رود.

انتخاب مکان مناسب برای آموزش پرواز کوادکوپتر

تمامی خلبانان حرفه‌ای در این زمینه اتفاق نظر دارند

 که بهتر است برای آموزش خلبانی به یک فرد مبتدی از فضاهای باز شروع کرد 

و پرواز در یک فضای محصور را فراموش کرد. رفته رفته که فرد مهارت بیشتری در خلبانی پیدا می‌کند 

می‌تواند پرواز در فضاهای محصورتر و کوچک‌تر را تجربه کند، اما برای آغاز کار بهتر است

 از یک فضای باز مانند پارک شروع شود. محلی که برای پروازهای اولیه انتخاب می‌کنید

 بهتر است دارای زمین نرمی مانند یک زمین چمنی باشد تا در صورت سقوط، کوادکوپتر آسیب کمتری ببیند.

 دوری از مردم و حیوانات هم از دیگر نکاتی است که باید در هنگام آموزش به یک خلبان مبتدی رعایت شود 

چون برخورد کوادکوپتر به دلیل سرعت چرخش بالای ملخ ها می تواند آسیب جبران ناپذیری به مردم یا حیوانات وارد کند.

در نهایت باید گفت بدترین دشمن شما در هنگام پرواز باد است.

 برای کاهش احتمال پرواز در باد سعی کنید در ساعات اولیه صبح پرواز کنید.

احتیاط های ایمنی مهم

کوادکوپترها در عین جذابیت و کارآیی های بسیار بالای خود میتوانند در صورت عدم استفاده صحیح خطرناک باشند.

 در اینجا به برخی از اقدامات ایمنی مهم در مورد کوادکوپترها اشاره شده است:

در هنگام  برخورد کوادکوپتر با موانع اگر تمایل دارید چیزی را از دست ندهید، 

سریعا دریچه throttle یا گاز را ببندید تا کوادکوپتر شما خاموش شود . نگران سقوط آن نباشید ! 

سقوط کوادکوپتر به‌مراتب بهتر است چرخش ملخ های آن در زمانی است که مانعی در جلوی ملخ ها قرار گرفته است.

 بدترین اتفاق ها در هنگام سقوط کوادکوپتر شکستن ملخ ها و یا ایرفریم است.

 اما اگر زمانی که پهپاد شما مثلاً به درخت گیر کرده همچنان throttle را روشن نگه داشته 

و بیشتر گاز بدهید به خاطر جلوگیری از چرخش ملخ ها فشار وارده بر آنها به موتورها منتقل شده 

و از موتورها به اسپید کنترل و برد فلایت کنترل می رسد و ممکن است قطعات داخلی را خراب کرده و بسوزاند.

بنابر مجددا تاکید می کنیم که در هنگام برخورد کوادکوپتر به موانع، انسان و یا حیوانات؛ 

اولین و سریعترین اقدامی که انجام می دهید خاموش کردن throttle باشد. 

در هر ارتفاعی که هستید و در هر مکانی که هستید مهم نیست، تراتل را خاموش کنید!!

آغاز پرواز با کوادکوپتر

بسیار خوب حال که با مفهوم قطعات کوادکوپتر و کنترل آن آشنا شدید 

و تمام اقدامات ایمنی قبل از پرواز را انجام داده اید زمان آن رسیده تا پرواز را آغاز کنید.

برای بلند کردن کوادکوپتر خود به آسمان فقط کافی است آن را روی یک سطح صاف بگذارید و throttle را به بالا فشار دهید، البته به آرامی!

توجه داشته باشید که جوی استیک سمت چپ را به آرامی حرکت دهید و آهسته آهسته گاز را زیاد کنید

 تا بتوانید به خوبی کنترل کوادکوپتر را به دست بگیرید. برای تجسم بهتری از این موضوع بهتر است ویدئوی زیر را تماشا کنید

جوی استیک مربوط به throttle را کمی فشار دهید تا کوادکوپتر در فاصله یک تا دو متری زمین قرار بگیرد. 

سپس با جوی استیک سمت راست به آرامی آن را به سمت راست، چپ،  جلو و عقب حرکت دهید 

تا درک درستی نسبت به کنترل کوادکوپتر پیدا کنید.

تبریک می گویم شما می توانید به صورت ابتدایی کوادکوپتر را کنترل کنید

 حال زمان آن رسیده تا یاد بگیرید چگونه باید کوادکوپتر را در ارتفاع ثابتی در آسمان بایستید

سعی کنید با تغییرات بسیار کوچک در throttle و با تنظیم Yaw کوادکوپتر خود را در نقطه ثابتی در آسمان نگه دارید. 

هر چقدر توانایی شما در انجام این کار بیشتر شود در واقع توانایی خلبانی شما بیشتر شده

 پس بهتر است برای انجام و تمرین این موضوع کم نگذارید.

 

کوادکوپتر